Azatiopryna lub konserwacja metotreksatem w przypadku zapalenia naczyń związanego z ANCA ad

Protokół badania został opracowany przez komitet doradczy śledczego francuskiej grupy ds. Badania zapalenia naczyń i został zatwierdzony przez komisję etyczną grupy analitycznej i komisję egzaminacyjną. Badane leki zostały zakupione przez pacjentów z lokalnych aptek, a koszt tych leków został zwrócony przez francuski narodowy system opieki zdrowotnej. Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną świadomą zgodę. Dane zebrano, wprowadzono do centralnej bazy danych i przeanalizowano je przez badaczy. Pacjenci w wieku powyżej 18 lat, którzy mieli świeżo rozpoznaną ziarniniakowatość Wegenera lub mikroskopowe zapalenie wielojądrzaste, zostali poddani badaniu przesiewowemu pod kątem kwalifikowalności. Pacjenci z ziarniniakowatością Wegenera musieli spełnić kryteria klasyfikacji American College of Rheumatology10 lub kryteria nazewnictwa Chapel Hill, 11, które obejmuje ziarniniakowe zapalenie dróg oddechowych ; to ostatnie kryterium zostało uznane za spełnione, gdy wystąpił stwardnienie nieżytu nosa, niszcząca choroba sinonasalna, zwężenie podgłośniowe, guzki płuc lub kombinacja tych stanów. Ponadto pacjenci z ziarniniakowatością Wegenera musieli mieć chorobę nerek, zajęcie co najmniej dwóch narządów lub układów lub zajęcie jednego narządu lub układu oraz objawy konstytucyjne (tj. Temperatura powyżej 38 ° C, utrata masy ciała przekraczająca 3 kg w poprzednim miesiącu i rozproszone bóle stawów lub mięśniobóle). Pacjenci z mikroskopowym zapaleniem wieloguzkowym, zdefiniowanym zgodnie z kryteriami Chapel Hill, 11 i co najmniej jedną pozycją w pięcioczynnikowej ocenie wskazującej złe prognozy12,13, również byli uprawnieni. Wymagane było również potwierdzenie histologiczne diagnozy lub pozytywne wyniki testów serologicznych na ANCA. ANCA badano za pomocą pośredniej immunofluorescencji, testu immunoenzymatycznego (ELISA) pod kątem mieloperoksydazy i specyficzności proteinazy-3, lub obu.
Kryteriami wykluczającymi były stosowanie kortykosteroidów przez ponad miesiąc przed rozpoczęciem leczenia cyklofosfamidem, współistnienie innej choroby ogólnoustrojowej, raka (o ile nie była ona w pełnej remisji przez ponad 3 lata), ludzki wirus upośledzenia odporności lub zapalenie wątroby typu B lub C infekcja wirusowa, przeciwwskazanie do przyjmowania leków do badania, ciąża lub brak antykoncepcji u kobiet przed menopauzą oraz upośledzenie umysłowe lub fizyczne uniemożliwiające pacjentowi udzielenie pisemnej świadomej zgody.
Protokół leczenia
Wszyscy pacjenci otrzymali identyczną terapię w celu wywołania remisji. Reżim kortykosteroidów obejmował codzienny dożylny puls metyloprednizolonu (15 mg na kilogram masy ciała) przez 3 dni, a następnie doustny prednizon (1 mg na kilogram dziennie) przez 3 tygodnie, który następnie stopniowo zmniejszano zgodnie z wcześniej ustalonym uzyskać średnią dawkę dzienną 12,5 mg na 6 miesięcy i 5 mg na dobę przez 18 miesięcy, z całkowitym przerwaniem leczenia po 24 miesiącach. Pierwsze trzy impulsy cyklofosfamidu (w dawce 0,6 g na metr kwadratowy powierzchni ciała) podawano co 2 tygodnie, następnie co 3 tygodnie (w dawce 0,7 g na metr kwadratowy) aż do remisji, a następnie trzy dodatkowe impulsy konsolidacyjne (w dawce 0,7 g na metr kwadratowy) w tym samym 3-tygodniowym przedziale czasowym
[podobne: przetoka odbytu zdjęcia, nerwica depresja derealizacja, rogowacenie czerwone queyrata ]

Powiązane tematy z artykułem: nerwica depresja derealizacja przetoka odbytu zdjęcia rogowacenie czerwone queyrata