Inotuzumab Ozogamicin versus standardowa terapia ostrej białaczki limfoblastycznej ad 7

W analizie przeżycia, która miała na celu intubację (obejmującej 164 pacjentów w grupie leczonej inotuzumabem z ozonamycyną i 162 pacjentów w grupie leczonej standardowo), czas przeżycia bez progresji był znacznie dłuższy w grupie otrzymującej ozonamycynę inotuzumab niż w grupie leczonej standardowo ( mediana, 5,0 miesięcy [95% CI, 3,7 do 5,6] vs. 1,8 miesiąca [95% CI, 1,5 do 2,2], współczynnik ryzyka progresji choroby, rozpoczęcie nowej terapii indukcyjnej lub przeszczepienie komórek macierzystych bez osiągnięcia całkowitej remisji lub śmierci, 0,45 [97,5% CI, 0,34 do 0,61], P <0,001) (Figura 2B). Mediana przeżycia całkowitego wynosiła 7,7 miesiąca (95% CI, 6,0 do 9,2) w grupie otrzymującej inotuzumab w fazie ozogamycyny i 6,7 miesiąca (95% CI, 4,9 do 8,3) w grupie leczonej standardowo, a współczynnik ryzyka zgonu wynosił 0,77 (97,5%). CI, 0,58 do 1,03) (P = 0,04); wskaźnik 2-letniego całkowitego przeżycia wynosił 23% (95% CI, od 16 do 30) w grupie z inotuzumabem ozogamycyny i 10% (95% CI, od 5 do 16) w grupie leczonej standardowo (ryc. 2C). Drugi główny cel tej próby - wykazanie znacznie dłuższego całkowitego czasu przeżycia w grupie otrzymującej oktamamycynę inotuzumab niż w grupie standardowej terapii, przy ustalonej granicy P = 0,0208 (patrz Dodatek dodatkowy) - nie został spełniony. Jednak dane dotyczące całkowitego przeżycia wydają się odbiegać od założenia o proporcjonalnych zagrożeniach; w związku z tym zastosowano eksploracyjną analizę post hoc ograniczonego średniego czasu przeżycia32 (czas skracania, 37,7 miesięcy), aby alternatywnie określić kliniczną korzyść z inotuzumabu ozogamycyny. W tej analizie średni całkowity czas przeżycia był dłuższy w grupie leczonej inotuzumabem ozogamycyną niż w grupie leczonej standardowo (średnia [. SE], 13,9 . 1,10 miesiąca w porównaniu z 9,9 . 0,85 miesiąca, P = 0,005).
Bezpieczeństwo
Tabela 3. Tabela 3. Poważne zdarzenia niepożądane, które wystąpiły podczas leczenia.W populacji bezpieczeństwa, w obu grupach leczenia najczęstszymi hematologicznymi zdarzeniami niepożądanymi dowolnej przyczyny, które wystąpiły podczas leczenia były cytopenie (Tabela S1 w Dodatku Aneks). Odsetek pacjentów z małopłytkowością stopnia 3 lub wyższą był niższy w grupie leczonej inotuzumabem z ozamycyną niż w grupie leczonej standardowo (37% vs. 59%); mniej pacjentów otrzymywało transfuzje płytek krwi w grupie inotuzumabu z ozogamicyną niż w grupie standardowej terapii (64% w porównaniu z 95%, mediana długości transfuzji, 5 dni [zakres od do 51] w porównaniu z 7 dniami [zakres od do 26] ). Stopnia z neutropenią z gorączką stopnia 3. lub gorszego wystąpiła u 24% pacjentów w grupie leczonej inotuzumabem i ozogamycyną oraz u 49% pacjentów w grupie leczonej standardowo. W grupie inotuzumabu z ozogamycyną częstymi niehematologicznymi zdarzeniami niepożądanymi, które wystąpiły podczas leczenia, były nudności (każdy stopień, u 32% pacjentów, stopień .3, u 2% pacjentów), ból głowy (każdy stopień, w 28%, stopień .3, w 1%) i gorączki (każdy stopień, w 27%, stopień .3, w 4%); w grupie leczenia standardowego najczęstszymi niehematologicznymi zdarzeniami niepożądanymi, które wystąpiły podczas leczenia były nudności (każdy stopień, u 47% pacjentów, stopień .3, u 0% pacjentów), gorączka (każda ocena, w 43%; . 3, u 5%) i biegunka (każdy stopień, u 40%, stopień .3, u 1%)
[więcej w: badania lekarskie do pracy jak wygladaja, badania lekarskie do pracy jak wygladaja katowice, blog o odchudzaniu z przepisami ]

Powiązane tematy z artykułem: badania lekarskie do pracy jak wygladaja blog o odchudzaniu z przepisami szpital limanowa poradnie