Inotuzumab Ozogamicin versus standardowa terapia ostrej białaczki limfoblastycznej cd

Te trzy schematy są powszechnie stosowane w leczeniu nawrotów lub opornego na leczenie ALL i zostały wybrane dla grupy kontrolnej w celu zapewnienia badaczom możliwości dostosowania schematu leczenia do stanu pacjenta i historii leczenia oraz do standardowej praktyki. Modyfikacje schematów dawkowania opisano w Dodatku Uzupełniającym. Wyniki
Dwa główne punkty końcowe to całkowita remisja (obejmująca całkowitą remisję z niecałkowitym odzyskaniem hematologicznym) i całkowite przeżycie. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały środki bezpieczeństwa, czas trwania remisji, przeżycie wolne od progresji, szybkość kolejnego przeszczepienia komórek macierzystych i odsetek pacjentów, u tych, którzy osiągnęli pełną remisję, którzy uzyskali wyniki poniżej progu minimalnej rezydualnej choroby. Próg dla minimalnej choroby resztkowej określono jako 0,01% blastów szpiku kostnego i oceniono w centralnym laboratorium za pomocą wielokolorowej, wieloparametrowej cytometrii przepływowej.
W przypadku wszystkich pacjentów, podczas badania przesiewowego wykonano aspirację szpiku kostnego (lub biopsję szpiku kostnego, jeśli wskazano klinicznie) oraz ocenę choroby; pomiędzy dniami 16 i 28 cykli 1, 2 i 3, a następnie co do 2 cykli; podczas wizyty kończącej leczenie; podczas zaplanowanych wizyt kontrolnych; i jak wskazano klinicznie. Całkowitą remisję i progresję choroby określono zgodnie ze zmodyfikowanymi kryteriami Chesona i wsp.31 (patrz Dodatek Uzupełniający). Całkowita remisja z niepełnym odzyskaniem hematologicznym została zdefiniowana jako całkowita remisja, ale z bezwzględną liczbą neutrofilów mniejszą niż 1000 na mikrolitr, liczbą płytek mniejszą niż 100 000 na mikrolitr lub obiema. Definicje całkowitego przeżycia, przeżycia wolnego od progresji i czasu trwania remisji u pacjentów z całkowitą remisją lub całkowitą remisją z niepełnym odzyskiwaniem hematologicznym podano w Dodatku uzupełniającym.
Zdarzenia niepożądane (z jakiejkolwiek przyczyny) występujące podczas leczenia zdefiniowano jako jakiekolwiek zdarzenie, które wystąpiło między pierwszą dawką a 42 dniem po ostatniej dawce, wszystkie zdarzenia niepożądane związane z leczeniem, które wystąpiły po ostatniej dawce, oraz wszystkie przypadki wątroby z niedrożnością żył choroby lub zespołu niedrożności sinusoidalnej (dowolnej przyczyny), które wystąpiły w ciągu 2 lat po randomizacji. Choroba okluzyjna Veno i zespół zatkania sinusoidalnego zostały ocenione i zdiagnozowane przez badaczy i ocenione zgodnie z wcześniej zdefiniowanymi kryteriami klinicznymi (szczegółowe informacje znajdują się w Dodatku Uzupełniającym).
Analiza statystyczna
Wielkość próby została obliczona, aby umożliwić odpowiednią niezależną ocenę różnic między grupami w zakresie całkowitej remisji i całkowitego czasu przeżycia przez podzielenie jednostronnego poziomu alfa równego 0,025 między dwoma pierwszymi punktami końcowymi. Wyliczyliśmy, że próbka o wielkości 218 pacjentów dawałaby próbę co najmniej 88,5% mocy do wykrywania różnicy w szybkości całkowitej remisji (włączając całkowitą remisję z niepełnym odzyskaniem hematologicznym) 24 punktów procentowych pomiędzy dwiema grupami (61% w grupa inotuzumabu ozogamycyny w porównaniu z 37% w grupie standardowej terapii) na jednostronnym poziomie alfa 0,0125. Obliczyliśmy również, że wzrost liczby co najmniej 325 pacjentów i 248 przeżyć całkowitych pozwoliłoby na 80% próbę wykrycia zwiększenia całkowitego przeżycia o co najmniej 50% (mediana, 6,45 miesiąca w grupie z inotuzumabem i ozogamicyną oraz 4,30 miesiąca w standardowej grupie). grupa opieki, współczynnik ryzyka 0,67), na jednostronnym poziomie alfa 0,0125
[przypisy: blog o odchudzaniu z przepisami, przetoka odbytu zdjęcia, ciechocinek uzdrowisko ]

Powiązane tematy z artykułem: blog o odchudzaniu z przepisami ciechocinek uzdrowisko przetoka odbytu zdjęcia