Inotuzumab Ozogamicin versus standardowa terapia ostrej białaczki limfoblastycznej

Rokowanie dla dorosłych z nawrotową ostrą białaczką limfoblastyczną jest złe. Próbowaliśmy ustalić, czy inotuzumab ozogamicyna, przeciwciało anty-CD22 skoniugowane z kalicheamycyną, daje lepsze wyniki u pacjentów z nawrotową lub oporną na leczenie ostrą białaczką limfoblastyczną niż standardowe leczenie. Metody
W tej fazie 3 losowo przydzielono dorosłym z nawrotową lub oporną na leczenie ostrą białaczką limfoblastyczną otrzymującą inotuzumab w postaci ozogamycyny (grupa inotuzumabu ozogamycyny) lub standardową intensywną chemioterapię (standardowa grupa terapeutyczna). Pierwszorzędowymi punktami końcowymi były całkowita remisja (obejmująca całkowitą remisję z niecałkowitym odzyskaniem hematologicznym) i całkowite przeżycie.
Wyniki
Spośród 326 pacjentów, którzy zostali poddani randomizacji, pierwsze 218 (109 w każdej grupie) włączono do podstawowej analizy, w której oceniano całkowitą remisję. Wskaźnik całkowitej remisji był istotnie wyższy w grupie leczonej inotuzumabem ozogamycyny niż w grupie leczonej standardowo (80,7% [95% przedział ufności {CI}, 72,1 do 87,7] vs. 29,4% [95% CI, 21,0 do 38,8], P <0,001). Wśród pacjentów, którzy mieli całkowitą remisję, wyższy odsetek w grupie otrzymującej oktamumab inotuzumab miał wyniki poniżej progu minimalnej rezydualnej choroby (0,01% blastów szpiku) (78,4% wobec 28,1%, P <0,001); czas trwania remisji był dłuższy w grupie inotuzumabu ozogamycyny (mediana, 4,6 miesiąca [95% CI, 3,9 do 5,4] vs. 3,1 miesiąca [95% CI, 1,4 do 4,9], współczynnik ryzyka 0,55 [95% CI, 0,31 do 0,96], P = 0,03). W analizie przeżycia, która obejmowała wszystkich 326 pacjentów, czas przeżycia bez progresji był znacznie dłuższy w grupie otrzymującej ootamumab w porównaniu z ozogamycyną (mediana, 5,0 miesięcy [95% CI, 3,7 do 5,6] vs. 1,8 miesiąca [95% CI, 1,5 do 2,2] współczynnik ryzyka 0,45 [97,5% CI, 0,34 do 0,61], P <0,001); mediana całkowitego przeżycia wyniosła 7,7 miesiąca (95% CI, 6,0 do 9,2) wobec 6,7 miesięcy (95% CI, 4,9 do 8,3), a współczynnik ryzyka wynosił 0,77 (97,5% CI, 0,58 do 1,03) (P = 0,04). W populacji bezpiecznej, najczęstsze niehematologiczne działania niepożądane stopnia 3. i inotuzumabu wywołujące zapalenie ozogamicyny były związane z wątrobą. Wątroba o charakterze okluzyjnym wenoidowym o dowolnym stopniu złośliwości wystąpiła u 15 pacjentów (11%), którzy otrzymywali ozonamycynę inotuzumabu iu pacjenta (1%), którzy otrzymali standardową terapię.
Wnioski
Stawka całkowitej remisji była wyższa w przypadku stosowania ozotomycyny inotuzumab niż w przypadku standardowej terapii, a wyższy odsetek pacjentów w grupie otrzymującej ozonotamycynę inotuzumabu wykazywał wyniki poniżej progu minimalnej rezydualnej choroby. Zarówno wolny od progresji jak i całkowity czas przeżycia były dłuższe dla inotuzumabu ozogamycyny. Wątrobowa choroba okluzyjna była głównym ciężkim zdarzeniem niepożądanym związanym z inotuzumabem ozogamycyny. (Finansowane przez Pfizer; INO-VATE ALL ClinicalTrials.gov number, NCT01564784.)
Wprowadzenie
Szacuje się, że w 2015 r. 2650 dorosłych w USA otrzymało nową diagnozę ostrej białaczki limfatycznej (ALL); prognozy dla tych pacjentów pozostają słabe.1 Obecne terapie u dorosłych z nowo zdiagnozowaną ALL z komórek B są związane z odsetkiem całkowitej remisji od 60 do 90% .2-9 Jednak u wielu pacjentów z całkowitą remisją wystąpi nawrót, i tylko około 30 do 50% będzie miało przeżycie wolne od choroby trwające 3 lata lub dłużej. 5-9 Obecne standardowe schematy chemioterapii dla dorosłych z nawrotowym lub opornym na leczenie ALL z limfocytów B są związane z odsetkiem całkowitej remisji wynoszącym od 31 do 44%, gdy są pierwszą ratunkową terapią po wczesnym nawrocie i 18 do 25%, gdy są drugą terapią ratunkową.10-13 Ponieważ całkowita remisja jest zwykle warunkiem wstępnym dla późniejszego alogenicznego przeszczepu komórek macierzystych, niskie wskaźniki całkowitej remisji związane z obecnym schematy chemioterapii oznaczają, że niewielu dorosłych pacjentów z nawrotowym lub opornym na leczenie ALL z limfocytów B (od 5 do 30%) przechodzi do przeszczepu, który jest uważany za główny cel po leczeniu ratującym, ponieważ jest to e tylko potencjalnie lecznicza opcja leczenia.10-12,14
Glikoproteina CD22 na powierzchni komórki ulega ekspresji u więcej niż 90% pacjentów z ALL z komórek B, nie jest uwalniana do macierzy pozakomórkowej, 15-20 i stała się atrakcyjnym celem terapeutycznym dla nowotworów komórek B.21-23 Inotuzumab ozogamycyna (CMC-544) jest humanizowanym monoklonalnym przeciwciałem anty-CD22 sprzężonym z kalicheamycyną, cytotoksycznym środkiem antybiotycznym. 24-26 Po sprzężeniu koniugatu z CD22, kompleks koniugatu CD22 ulega szybkiej internalizacji i uwalnia się kalicheamicyna
[patrz też: panaceum mława, rogowacenie czerwone queyrata, choligrip syrop ]

Powiązane tematy z artykułem: choligrip syrop panaceum mława rogowacenie czerwone queyrata