Liksysenatyd u pacjentów z cukrzycą typu 2 i ostrym zespołem wieńcowym ad 5

Z wyłączeniem 51 pacjentów w grupie liksisenatydu i 41 w grupie placebo, którzy przyjmowali badany lek w dniu śmierci, badane leczenie zostało trwale przerwane u 833 pacjentów (27,5%) w grupie liksysenatydu i 727 (24,0%) w grupie placebo (P = 0,002). Wśród pacjentów, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę liksisenatydu lub placebo, 2591 z 3031 pacjentów (85,5%) w grupie liksisenatydu przyjmowało maksymalną dawkę 20 .g w czasie ostatniej dawki liksysenatydu, a 2926 z 3032 pacjentów (96,5 %) w grupie przyjmującej placebo przyjmowali równoważny objętościowo ekwiwalent dla tej maksymalnej dawki. Punkty końcowe układu sercowo-naczyniowego
Tabela 2. Tabela 2. Wskaźniki zachorowalności i współczynniki ryzyka z dostosowaniem dla regionu geograficznego dla podstawowego złożonego punktu końcowego, jego składników i innych wyników skuteczności. Rysunek 1. Rysunek 1. Wykres Kaplana-Meiera z pierwszego potwierdzonego pierwotnego zakończenia Zdarzenie punktowe Złożonym pierwszorzędowym punktem końcowym w analizie czasu do wystąpienia zdarzenia była śmierć z przyczyn sercowo-naczyniowych, niezakończony zgonem zawał mięśnia sercowego, udar nieinwazyjny lub hospitalizacja z powodu niestabilnej dławicy piersiowej. Wstawka pokazuje te same dane na powiększonej osi y.
Pierwotny punkt końcowy wystąpił u 406 pacjentów (13,4%) w grupie liksisenatydu i u 399 (13,2%) w grupie placebo. W przypadku tego pierwszego wystąpienia złożonego punktu końcowego w analizie czas do zdarzenia, udział każdego zdarzenia składnika przedstawiono w Tabeli 2. Współczynnik ryzyka dla pierwotnego punktu końcowego w grupie liksisenatydu w porównaniu z grupą placebo wynosił 1,02 ( 95% przedział ufności [CI], 0,89 do 1,17); górna granica 95% przedziału ufności wykluczała 1,3, ale nie 1,0, co wykazało nie mniejszą zawartość liksysenatydu w placebo (P <0,001), ale nie wyższość (p = 0,81) (ryc. 1).
Analizy wrażliwości, które wykluczyły zdarzenia występujące po ponad 30 dniach od zaprzestania stosowania liksisenatydu lub placebo i które zostały skorygowane o brak równowagi w zakresie wartości podstawowych, dały podobne wyniki (tabela S2 w dodatku uzupełniającym). Nie obserwowano żadnych znaczących interakcji między grupami badanymi w pierwotnym punkcie końcowym w wcześniej określonych podgrupach lub w podgrupach post hoc, w tym w podgrupie określonej zgodnie z historią lub bez historii niewydolności serca (ryc. S1 w dodatkowym dodatku).
Odnośnie odrębnych składników układu sercowo-naczyniowego pierwotnego punktu końcowego, częstotliwość każdego z nich była podobna w dwóch grupach badawczych (tabela 2). W sumie 156 pacjentów w grupie liksisenatydu i 158 w grupie placebo zmarło z przyczyn sercowo-naczyniowych (współczynnik ryzyka 0,98; 95% CI, 0,78 do 1,22), łącznie 270 pacjentów w grupie liksysenatydu i 261 w grupie placebo śmiertelny lub niezakończony zgonem zawał mięśnia sercowego (współczynnik ryzyka, 1,03; 95% CI, 0,87 do 1,22), łącznie 67 pacjentów w grupie liksisenatydu i 60 w grupie placebo doznał udaru śmiertelnego lub nie-zgonu (współczynnik ryzyka, 1,12; 95% CI, od 0,79 do 1,58), a ogółem 11 pacjentów w grupie liksysenatydu i 10 w grupie placebo hospitalizowano z powodu niestabilnej dławicy piersiowej (współczynnik ryzyka, 1,11, 95% CI, 0,47 do 2,62).
Gdy hospitalizacja z powodu niewydolności serca została dodana do pierwotnego złożonego punktu końcowego, 456 pacjentów (15,0%) w grupie liksisenatydu i 469 (15,5%) w grupie placebo miało zdarzenie w tym rozszerzonym punkcie końcowym (współczynnik ryzyka, 0,97; CI, 0,85 do 1,10)
[patrz też: dalimex, elwet, rogowacenie czerwone queyrata ]

Powiązane tematy z artykułem: dalimex elwet rogowacenie czerwone queyrata