Nakladajac elektrody w róznych miejscach klatki piersiowej

Nakładając elektrody w różnych miejscach klatki piersiowej w okolicy serca uzyskujemy, więc dodatkowo kilka odprowadzeń, które dają wgląd w stosunek przestrzenny elektrod do osi elektrycznej serca i mają wartość w ustalaniu zmian krążenia wieńcowego. Bliższe dane w tej sprawie znajdują się w podręcznikach elektrokardiografii Aleksandrow, Askanas, Z. i H. Kowarzykowie, Fogelson i inni. Na podstawie różnic załamków elektrokardiogramów w różnych odprowadzeniach możemy ustalić oś elektryczną serca posługując się tzw. trójkątem Einthovena oraz przewagę elektryczną jednej z komór sercowych, co często odpowiada przerostowi prawej lub lewej komory. W chorobach mięśnia sercowego załamki krzywej elektrokardiograficznej mogą ulegać naj rozmaitszym zmianom. Załamek P np. może być wysoki lub niski, rozszczepiony lub zazębiony, a nawet może zniknąć zupełnie. Świadczy to o tym, że stan chorobowy serca, w który zostały wciągnięte również mięśnie przedsionków, przeszkadza prawidłowemu przechodzeniu i rozprzestrzenianiu się pobudzenia wychodzącego z węzła zatokowego lub w ogóle to pobudzenie nie powstaje. [patrz też: wzór bazetta, azatiopryna, angio tk tętnic wieńcowych ]

Powiązane tematy z artykułem: angio tk tętnic wieńcowych azatiopryna wzór bazetta