Wyraznym zmianom ulega w chorobach serca równiez czesc koncowa zespolu komorowego

Wyraźnym zmianom ulega w chorobach serca również część końcowa zespołu komorowego, mianowicie załamek T. Załamek ten ulega zmniejszeniu lub zwiększeniu, rozdwojeniu, a także może przejść z dodatniego w dwufazowy, to jest dodatnio ujemny lub ujemno-dodatni. Prócz tego załamek T może stać się ujemny, mniej lub bardziej głęboki, a także może zniknąć zupełnie. Załamek T ma w klinice chorób serca szczególne znaczenie, a zmiany jego kształtu i wysokości, jeżeli są trwałe, świadczą o uszkodzeniu mięśnia sercowego. Nie zawsze jednak zmiana załamków, zwłaszcza załamka T, świadczy o uszkodzeniu mięśnia sercowego, istnieją, bowiem rozmaite czynniki pozasercowe, które zmieniają kształt i kierunek załamków, zwłaszcza załamka T. Continue reading „Wyraznym zmianom ulega w chorobach serca równiez czesc koncowa zespolu komorowego”

Repolaryzacja powstaje w zwiazku z przerwaniem pobudzenia wlókien miesniowych obu komór serca

Repolaryzacja powstaje w związku z przerwaniem pobudzenia włókien mięśniowych obu komór serca. Załamek T jest, więc wynikiem sumy algebraicznej potencjałów sił elektrobodźczych, powstających w różnych miejscach komór podczas zanikania pobudzenia. Zanikanie pobudzenia jest bodźcem do mechanicznego rozkurczu serca i jak wykazały badania, załamek T jest wyrazem czynnego rozkurczu mięśnia sercowego Walawski. Za załamkiem T występuje niekiedy załamek, U, którego pochodzenie nie jest jeszcze ściśle ustalone. Według jednych badaczy załamek U jest wynikiem pobudzenia mięśni gładkich początkowej części tętnicy głównej i płucnej, według innych jest on związany z tym okresem, który odpowiada zwiększonej pobudliwości i zdolności przewodzenia pobudzeń Z i H. Continue reading „Repolaryzacja powstaje w zwiazku z przerwaniem pobudzenia wlókien miesniowych obu komór serca”

Zalamek T nalezy równiez do zespolu komorowego

Załamek Q odpowiada pobudzeniu wewnętrznej powierzchni komór, prawych mięśni brodawkowych, przegrody międzykomorowej koniuszka prawej i lewej komory i w końcu podstawy komory prawej. Załamek R i 5 zależy od pobudzenia powierzchni prawej i lewej komory i podstawy komory lewej. Od środka ramienia zstępującego załamka R właściwie całe serce jest już pobudzone, jednak proces pobudzenia wzmaga się aż do powstania załamka 5, w którym to punkcie pobudzenie dochodzi do najwyższych granic. Załamki, więc QR5 stanowią wynik sumy algebraicznej potencjałów sił elektrobodźczych powstających w różnych miejscach serca podczas jego pobudzenia. Załamki te są związane z nierównoczesną depolaryzacją włókien mięśnia sercowego. Continue reading „Zalamek T nalezy równiez do zespolu komorowego”

Najwiekszy wplyw na ksztaltowanie sie elektrokardiogramu, zwlaszcza zalamka T, posiada uklad nerwowy wegetatywny

Największy wpływ na kształtowanie się elektrokardiogramu, zwłaszcza załamka T, posiada układ nerwowy wegetatywny. Sprawa wpływu układu wegetatywnego na kształtowanie się załamka T i w związku z tym na obraz krzywej elektrokardiograficznej jest stale w opracowywaniu przez różnych badaczy, gdyż w związku z odkryciem tzw. przenośników chemicznych wyzwalanych z zakończeń nerwów wegetatywnych i działając nimi na serce uzyskano lepszą metodę badania wpływu układu wegetatywnego na ten narząd. Już dawniej ustaliłem stosując u zwierząt ergotaminę gynergen, że wzmożone napięcie nerwu błędnego powoduje podwyższenie się załamka T. Natomiast bezpośrednie podrażnienie nerwu błędnego prądem elektrycznym powoduje obniżenie się tego załamka. Continue reading „Najwiekszy wplyw na ksztaltowanie sie elektrokardiogramu, zwlaszcza zalamka T, posiada uklad nerwowy wegetatywny”

Nordenfelt

Nordenfelt badając u ludzi wpływ adrenaliny na, krzywą elektrokardiograficzną stwierdził, że odcinek S-T podwyższa się po podaniu adrenaliny i wygląda tak jak w świeżych zawałach mięśnia sercowego. Dziś stoimy na stanowisku, że pod wpływem przewagi w działaniu nerwów współczulnych załamek T obniża się, odwraca się na ujemny lub staje się dwufazowym, przy czym dwufazowość może być rozmaita, to znaczy ujemno-dodatnia lub dodatnio-ujemna w zależności od przewagi w działaniu nerwu prawego lub lewego. Zaznaczyć należy, że załamek P zwiększa się po podrażnieniu nerwu współczulnego. Różne, więc zmiany zachodzące w układzie wegetatywnym z działania bodźców wewnętrznych lub zewnętrznych, zwłaszcza czynnik pracy fizycznej lub emocji mogą wywołać różne obrazy patologiczne krzywych elektrokardiograficznych bez istnienia choroby serca. Badania ludzi zdrowych, np. Continue reading „Nordenfelt”

poczatkowa czesc zespolu komorowego

Zmiany załamka P nie są jednak stałe mimo znacznego czasem uszkodzenia mięśnia sercowego. Również początkowa część zespołu komorowego QRS w uszkodzeniu mięśnia sercowego wykazuje różne zmiany, np. w postaci zazębień, rozszczepień, zgrubień, zawęźleń, rozszerzeń itd. , co wskazuje, że proces pobudzenia mięśnia sercowego po uszkodzonych drogach przewodzących odbywa się trudniej i wolniej. Ta część zespołu komorowego może być nadmiernie wysoka lub niska. Continue reading „poczatkowa czesc zespolu komorowego”

obnizenie zalamka T jest zwiazane z nadmiernym stezeniem ochronionej w sercu acetylocholiny

Doświadczenia, w których ochraniano acetylocholinę przez podawanie fizostygminy, pozwoliły stwierdzić, że obniżenie załamka T jest związane z nadmiernym stężeniem ochronionej w sercu acetylocholiny. Odpowiada ono stężeniu uzyskanemu po podrażnieniu nerwu błędnego prądem – elektrycznym średniej siły. Zwiększenie się natomiast załamka T jest związane z mniejszym stężeniem ochronionej acetylecholiny w sercu i odpowiada ono- tylko zwiększonemu napięciu nerwu błędnego, nie zaś jego podrażnieniu Walawski i Zawadzki. Po ochronieniu acetylocholiny przed niszczącym ją działaniem cholinoesterazy przez prostygminy otrzymano u ludzi zwiększenie się załamka T obok zwolnienia rytmu serca i zaburzeń w przewodzeniu pobudzeń. W związku z różną ilością wyzwalanej przez nerw błędny acetylocholiny i różnego jej stężenia w sercu można przez drażnienie nerwu błędnego stwierdzić, że słabe drażnienie nerwu błędnego podwyższa, silne zaś zmniejsza załamek T. Continue reading „obnizenie zalamka T jest zwiazane z nadmiernym stezeniem ochronionej w sercu acetylocholiny”

Wzór Fridericia

Wzór Fridericia podaje, że czas trwania skurczu wynosi K * p, gdzie K jest współczynnikiem stałym wynoszącym 8,22, p zaś długością czasu między dwoma zespołami komorowymi wyrażoną w setnych sekundy. Natomiast według Bazetta we wzorze K * p, współczynnik stały, czyli K, wynosi dla mężczyzny 0,37, dla kobiety 0,4 a p wyrażone jest w sekundach. Różnice wynikające ze wzorów Fridericia i Bazetta są niewielkie i wykazują odchylenia w kilku setnych sekundy. Krzywe elektrokardiograficzne uzyskujemy przez połączenie elektrodami miejsc na skórze, do których dochodzą napięcia o zmiennej amplitudzie powstające w związku z czynnością serca. Łącząc różne odcinki ciała uzyskujemy różne odprowadzenia. Continue reading „Wzór Fridericia”

Przewaga w dzialaniu nerwów blednych

Przewaga w działaniu nerwów błędnych powoduje także wydłużanie się czasów przewodzenia P-Q i Q-T. W sprawie wpływu nerwu współczulnego na kształtowanie się krzywej elektrokardiograficznej, a zwłaszcza na załamek T, stwierdzono, że zadrażnienie nerwu współczulnego u psów zwiększa załamek T, który staje się dwufazowy, przy czym podczas drażnienia lewego nerwu współczulnego występuję najpierw faza dodatnia, a później ujemna. Drażnienie natomiast prawego nerwu współczulnego wywołuje również powstawanie dwufazowego załamka T, lecz najpierw przejawia się faza ujemna, a później dodatnia. Jeżeli wprowadzić adrenalinę do przedsionków można uzyskać dwufazowy załamek T z pierwszą fazą ujemną, drugą zaś dodatnią. Wprowadzenie adrenaliny dożylnie psom wywołuje powstawanie ujemnego załamka T z obniżeniem odcinka S-T. Continue reading „Przewaga w dzialaniu nerwów blednych”