Naczynia krwionosne

Naczynia krwionośne, które podlegają tak znakomitej regulacji, nie są, więc tylko rurami biernie doprowadzającymi krew do najdalszych odcinków ciała pod wpływem czynności serca spełniają one ponadto czynną rolę w rozmieszczeniu krwi w różnych częściach ustroju i regulują przepływ krwi przez tkanki narządy bez konieczności jednoczesnej czynności serca, jak np. w jego rozkurczu. Na prawidłową, więc czynność naczyń składa się: 1. Niewielka, lecz doskonała sprężystość naczyń, która powoduje stałe przesuwanie się krwi w naczyniach zarówno w okresach skurczowych, jak i rozkurczowych serca. 2. Continue reading „Naczynia krwionosne”

Wzrost poziomu dwutlenku wegla we krwi powoduje natychmiastowe zwiekszenie napiecia osrodków naczyniowych

Do czynników humoralnych należy dwutlenek węgla, który, jak wiadomo, ma dwojakie działanie, mianowicie na ośrodek naczyniowy i na naczynia włosowate. Wzrost poziomu dwutlenku węgla we krwi powoduje natychmiastowe zwiększenie napięcia ośrodków naczyniowych zwężających naczynia, a tym samym zwyżkę ciśnienia krwi. Ponieważ równocześnie rozszerzają się naczynia włosowate w narządzie pracującym, w którym występuje miejscowo większe stężenie dwutlenku węgla, to obydwa te działania, to jest nerwowe i humoralne, sprzyjają większemu przepływowi krwi przez narząd pracujący. Dotyczy to nie tylko mięśni, ale i innych narządów, zwłaszcza gruczołów. Oprócz dwutlenku węgla, miejscowo rozszerzająco, na naczynia włosowate działają również i inne wytwory przemiany materii, jak k was mlekowy, zwiększenie stężenia jonów wodorowych, histamina, pochodne adenozyny powstające w większych ilościach podczas pracy narządów. Continue reading „Wzrost poziomu dwutlenku wegla we krwi powoduje natychmiastowe zwiekszenie napiecia osrodków naczyniowych”

Histamina moze powstac z rozpadli malych ilosci bialka w tkankach podczas pracy narzadów

Według niektórych autorów zakwaszenie ma również prowadzić do wyzwalania się histaminy w tkankach, która z kolei wywiera na naczynia włosowate działanie rozszerzające. Histamina może powstać z rozpadli małych ilości białka w tkankach podczas pracy narządów, wchłaniająca się zaś w większych ilościach do krwi może wywoływać szereg zaburzeń o charakterze wstrząsowym. Histamina znajduje się w zmiennych ilościach we wszystkich narządach i ich wyciągach, przy czym największe jej ilości znajdują się w płucach i skórze. W warunkach fizjologicznych histamina jest luźno związana z protoplazmą komórek, pod wpływem zaś pewnych bodźców wyzwala się, powodując miejscowe rozszerzenie naczyń niezależnie od nerwowego mechanizmu regulacji krwiobiegu. Histamina wprowadzona do krwiobiegu wywołuje znaczny spadek ciśnienia krwi dzięki rozszerzeniu naczyń krwionośnych. Continue reading „Histamina moze powstac z rozpadli malych ilosci bialka w tkankach podczas pracy narzadów”

Wazopresyna wywoluje dlugotrwale zwyzki cisnienia krwi

Jeżeli więc naczynia włosowate mają pewien stopień napięcia, to na ogół występuje ich rozszerzenie. Inaczej niż adrenalina działa wazopresyna tylnej części przysadki mózgowej, która zwęża naczynia krwionośne tętnicze, żylne i włosowate w przeciwieństwie do adrenaliny, która zasadniczo naczyń włosowatych nie zwęża, a tylko przez zwężenie tętniczek zmniejsza do nich dopływ krwi. Wazopresyna wywołuje długotrwałe zwyżki ciśnienia krwi, kurcząc mięśniówkę naczyń krwionośnych w przeciwieństwie do adrenaliny, której działanie na ciśnienie krwi jest krótkotrwałe. Długotrwałą zwyżkę ciśnienia krwi po wazopresynie można by tłumaczyć jeszcze i tym, że wazopresyna zwęża naczynia żylne w całym ustroju łącznie z krążeniem żyły wrotnej. Wazopresyna w przeciwieństwie do adrenaliny kurczy naczynia wieńcowe, co zostało stwierdzone na preparacie sercowo-płucnym. Continue reading „Wazopresyna wywoluje dlugotrwale zwyzki cisnienia krwi”

W odcinku przekrwionym zwieksza sie równiez napiecie tkanek

W odcinku przekrwionym zwiększa się również napięcie tkanek w związku z przepełnieniem krwią naczyń wzmożonym tworzeniem się chłonki z powodu zwiększonego ciśnienia krwi w naczyniach włosowatych. Zwiększone tworzenie się chłonki nie wywołuje powstawania obrzęku, gdyż odpływ jej odbywa się sprawnie. Przyczyny, które wywołują przekrwienie, wpływają na naczynia w ten sposób, że wywołują rozszerzenie naczyń albo przez bezpośrednie porażające działanie na ściankę naczyniową, albo przez pośrednie działanie na nerwy naczyniowe. Działanie czynników wpływających na nerwy naczyniowe sprowadza się albo do porażenia nerwów zwężających, albo do podrażnienia nerwów rozszerzających naczynia. W związku więc z różną patogenezą przekrwienie dzielimy na przekrwienie: 1. Continue reading „W odcinku przekrwionym zwieksza sie równiez napiecie tkanek”

W przekrwieniu czynnym ulegaja rozszerzeniu nie tylko tetniczki i naczynia wlosowate

Taką sprawę widzimy podczas pracy narządów i tkanek i jest to przekrwienie fizjologiczne. W sprawach patologicznych wszystkie naczynia włosowate mogą być otwarte a jeżeli proces dotyczy skóry, to otwierają się również zespolenia tętniczo-żylne. Naczynia włosowate przepełnione krwią nadaj ą odcinkowi przekrwionemu barwę żywo czerwoną dzięki tętniczemu charakterowi krwi. W odcinku przekrwionym rozszerzają się również większe tętniczki i dlatego odcinek przekrwiony tętni. W przekrwieniu czynnym ulegają rozszerzeniu nie tylko tętniczki i naczynia włosowate, lecz także i żyły, które wtedy odprowadzają większą ilość krwi z ogniska przekrwionego niż by to odpowiadało stanom prawidłowym. Continue reading „W przekrwieniu czynnym ulegaja rozszerzeniu nie tylko tetniczki i naczynia wlosowate”

PRZEKRWIENIE

PRZEKRWIENIE Przekrwienie czynne Przekrwienie czynne hyperaemia activa powstaje wtedy, kiedy rozszerzają się drobne tętniczki i naczynia włosowate doprowadzające krew do tkanki w związku z rozszerzeniem tych naczyń zwiększa się szybkość przepływu krwi przez naczynia włosowate, w wyniku, czego tkanki nie mogą pobrać z niej całego tlenu i krew na całym odcinku przekrwienia zachowuje właściwości krwi tętniczej. Szybkość przepływu krwi przez odcinek przekrwiony zwiększa się nie tylko, dlatego, że rozszerzają się tętniczki i naczynia włosowate, lecz także z powodu otwierania się dodatkowych naczyń włosowatych, które w stanie prawidłowym i w spoczynku narządu są naprzemiennie zamknięte. Jak wiemy, nie wszystkie naczynia włosowate biorą udział w normalnym krążeniu krwi w tkankach. Część z nich, bowiem jest w stanie zamknięcia. Zamykanie i otwieranie się tylko pewnej liczby na czyń włosowatych, jako zjawisko naprzemienne warunkuje prawidłowe ukrwienie tkanki. Continue reading „PRZEKRWIENIE”

Histamina

Histamina, więc jest ciałem działającym przede wszystkim na naczynia włosowate. Powstaje ona podczas pracy narządów i wchłaniając się do krwi powoduje rozszerzenie naczyń włosowatych i spadek ciśnienia krwi, dzięki czemu reguluje dopływ krwi do narządów. Zwiększony prąd krwi wypłukuje wytwory przemiany materii. Histamina jest, więc tym czynnikiem humoralnym powstającym w ustroju, dzięki któremu istnieje możliwość regulacji obwodu naczyniowego przez miejscowe rozszerzanie naczyń w narządach w tkankach pracujących. Według Klisieckiego natomiast spadek ciśnienia krwi po wprowadzeniu histaminy zależy od nagłego przejściowego osłabienia czynności serca, nie zaś od pierwotnego rozszerzenia naczyń. Continue reading „Histamina”

ZABURZENIA KRAZENIA MIEJSCOWEGO

ZABURZENIA KRĄŻENIA MIEJSCOWEGO Zaburzenia w krążeniu naczyniowym mogą przejawić się albo miejscowo, albo ogólnie. W zaburzeniach krążenia miejscowego powstają zmiany światła naczyniowego w określonym odcinku ciała, narządzie lub tkance. Rozszerzenie światła naczyniowego powoduje większy dopływ krwi do tkanek, zwężenie zaś niedostateczny dopływ lub nawet odcięcie dopływu krwi do tkanki. Zwiększenie dopływu krwi do tkanki lub narządu w związku z rozszerzeniem naczyń nazywamy przekrwieniem hyperaemia, niedostateczny zaś dopływ krwi w związku ze zwężeniem naczyń niedokrwieniem ischaemia. Zaburzenia, więc w krążeniu miejscowym sprowadzają się do takich procesów patologicznych, w których występuje zmiana w zaopatrywaniu tkanki w krew albo w kierunku zwiększenia albo zmniejszenia. Continue reading „ZABURZENIA KRAZENIA MIEJSCOWEGO”

Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 10

Wśród uczestników rozpoczynających ART z niższą liczbą komórek CD4 + (<500 komórek na milimetr sześcienny), szybkość osiągania liczby 500 lub więcej komórek na milimetr sześcienny podczas otrzymywania ART była najszybsza w grupie 4, średnia w grupie 5 i najwolniejsza w grupie 6 (Rys. S4A w Dodatku Uzupełniającym). Odsetek uczestników spełniających kryteria co najmniej wtórnego odzyskiwania komórek T CD4 + był najwyższy w grupach i 2, średni w grupach 3 i 4, a najniższy w grupach 5 i 6 (ryc. S4B w dodatku uzupełniającym), wzór, który był zgodny z różnicami tempa odzyskiwania CD4 + w sześciu grupach pacjentów pokazanych na Fig. Continue reading „Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 10”