DYSPERSJA KOLOIDÓW PROTOPLAZMY

DYSPERSJA KOLOIDÓW PROTOPLAZMY Koloidy protoplazmy mogą zmieniać swoją dyspersję, czyli rozproszenie, to znaczy mogą zmniejszać ją lub zwiększać. Jak wiemy : poszczególne cząsteczki koloidów tworzą tzw. micele. Dyspersja jest właściwością koloidów odrywania się od micel i tworzenia innych wiązań, które są odwracalne. Zdolność koloidów do dyspersji jest warunkiem życia komórki. Continue reading „DYSPERSJA KOLOIDÓW PROTOPLAZMY”

Najwiekszy wplyw na ksztaltowanie sie elektrokardiogramu, zwlaszcza zalamka T, posiada uklad nerwowy wegetatywny

Największy wpływ na kształtowanie się elektrokardiogramu, zwłaszcza załamka T, posiada układ nerwowy wegetatywny. Sprawa wpływu układu wegetatywnego na kształtowanie się załamka T i w związku z tym na obraz krzywej elektrokardiograficznej jest stale w opracowywaniu przez różnych badaczy, gdyż w związku z odkryciem tzw. przenośników chemicznych wyzwalanych z zakończeń nerwów wegetatywnych i działając nimi na serce uzyskano lepszą metodę badania wpływu układu wegetatywnego na ten narząd. Już dawniej ustaliłem stosując u zwierząt ergotaminę gynergen, że wzmożone napięcie nerwu błędnego powoduje podwyższenie się załamka T. Natomiast bezpośrednie podrażnienie nerwu błędnego prądem elektrycznym powoduje obniżenie się tego załamka. Continue reading „Najwiekszy wplyw na ksztaltowanie sie elektrokardiogramu, zwlaszcza zalamka T, posiada uklad nerwowy wegetatywny”

Nagromadzenie wytworów przemiany materii

Nagromadzenie wytworów przemiany materii powstaje, dlatego, że nie mogą one być usunięte wskutek niemożliwości rozszerzenia naczyń wieńcowych zmienionych procesem miażdżycowym. Rozszerzenie naczyń, jak wiemy, jest konieczne dla usprawnienia krążenia krwi w narządzie pracującym i zaopatrzenia go w ciała odżywcze i tlen oraz odprowadzenie z niego szkodliwych wytworów przemiany materii. Nagromadzenie się wytworów przemiany materii powoduje powstawanie nienormalnych bodźców we włóknach czuciowych, które na drodze odruchu nie mogą rozszerzyć zmienionych naczyń wieńcowych. Dążność do rozszerzenia naczyń wieńcowych serca niedająca wyniku powoduje powstawanie bólu drodze odruchowej. Hipoteza Wyburn-Masona jest bardzo prawdopodobna. Continue reading „Nagromadzenie wytworów przemiany materii”

Zmiany miejscowego krazenia krwi

Zmiany miejscowego krążenia krwi zależą przede wszystkim od zmian szerokości światła naczyń i to zarówno naczyń doprowadzających krew, czyli tętnic, jak i naczyń odprowadzających krew, czyli żył, i naczyń odżywiających tkanki, to jest naczyń włosowatych. Naczynia krwionośne mają zasadnicze znaczenie w regulacji przepływu krwi przez narządy i tkanki ustroju, rolę zaś ich można właściwie ocenić, gdy się uwzględni gęstość i olbrzymią pojemność sieci naczyniowej. Naczynia krwionośne regulują przepływ krwi przez narządy dzięki zdolności zwężania lub rozszerzania swego światła. Wiemy, że zwężenie lub rozszerzenie naczyń prowadzi do zmiany warunków krążenia, z jednej strony przez podniesienie lub spadek ciśnienia krwi w całym ustroju, z drugiej strony przez zmiany miejscowego przepływu krwi przez narządy i tkanki, Zwężenie i rozszerzenie naczyń podlega regulacji z układu nerwowego i ośrodki regulacji światła naczyniowego znajdują się w rdzeniu przedłużonym i rdzeniu kręgowym. Ośrodki te są podporządkowane ośrodkowi wyższemu w podwzgórzu, związanemu włóknami nerwowymi współczulnymi z naczyniami i z korą mózgową. Continue reading „Zmiany miejscowego krazenia krwi”

Siedliskiem osmoreceptorów jest w zasadzie tetnica szyjna wewnetrzna

Siedliskiem osmoreceptorów jest w zasadzie tętnica szyjna wewnętrzna. Podrażnienie tych włókien przez zmianę ciśnienia osmotycznego krwi prowadzi do zmian w ilości moczu. Istnienie licznych receptorów wrażliwych na różnego rodzaju bodźce odpowiada zasadniczej idei Pawłowa swoistości i wybiórczości podniet dla różnych efektów fizjologicenych. Do czynników humoralnych działających na naczynia należą adrenalina i wazopresyna, jaka zwężające naczynia, oraz dwutlenek węgla, kwas mlekowy, kwas adenylowy, histamina i podwyższenie się stężenia jonów wodorowych, jako czynniki wewnątrzpochodne rozszerzające naczynia. Adrenalina powoduje zwężenie naczyń krwionośnych, a co za tym idzie wzrost ciśnienia krwi. Continue reading „Siedliskiem osmoreceptorów jest w zasadzie tetnica szyjna wewnetrzna”

Histamina moze powstac z rozpadli malych ilosci bialka w tkankach podczas pracy narzadów

Według niektórych autorów zakwaszenie ma również prowadzić do wyzwalania się histaminy w tkankach, która z kolei wywiera na naczynia włosowate działanie rozszerzające. Histamina może powstać z rozpadli małych ilości białka w tkankach podczas pracy narządów, wchłaniająca się zaś w większych ilościach do krwi może wywoływać szereg zaburzeń o charakterze wstrząsowym. Histamina znajduje się w zmiennych ilościach we wszystkich narządach i ich wyciągach, przy czym największe jej ilości znajdują się w płucach i skórze. W warunkach fizjologicznych histamina jest luźno związana z protoplazmą komórek, pod wpływem zaś pewnych bodźców wyzwala się, powodując miejscowe rozszerzenie naczyń niezależnie od nerwowego mechanizmu regulacji krwiobiegu. Histamina wprowadzona do krwiobiegu wywołuje znaczny spadek ciśnienia krwi dzięki rozszerzeniu naczyń krwionośnych. Continue reading „Histamina moze powstac z rozpadli malych ilosci bialka w tkankach podczas pracy narzadów”

PRZEKRWIENIE

PRZEKRWIENIE Przekrwienie czynne Przekrwienie czynne hyperaemia activa powstaje wtedy, kiedy rozszerzają się drobne tętniczki i naczynia włosowate doprowadzające krew do tkanki w związku z rozszerzeniem tych naczyń zwiększa się szybkość przepływu krwi przez naczynia włosowate, w wyniku, czego tkanki nie mogą pobrać z niej całego tlenu i krew na całym odcinku przekrwienia zachowuje właściwości krwi tętniczej. Szybkość przepływu krwi przez odcinek przekrwiony zwiększa się nie tylko, dlatego, że rozszerzają się tętniczki i naczynia włosowate, lecz także z powodu otwierania się dodatkowych naczyń włosowatych, które w stanie prawidłowym i w spoczynku narządu są naprzemiennie zamknięte. Jak wiemy, nie wszystkie naczynia włosowate biorą udział w normalnym krążeniu krwi w tkankach. Część z nich, bowiem jest w stanie zamknięcia. Zamykanie i otwieranie się tylko pewnej liczby na czyń włosowatych, jako zjawisko naprzemienne warunkuje prawidłowe ukrwienie tkanki. Continue reading „PRZEKRWIENIE”

Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 7

Trajektorie zliczeń CD4 +, podczas gdy uczestnicy otrzymywali ART, były również podobne u tych, u których obciążenie wirusem w momencie inicjacji ART było powyżej mediany kohortowej i tych, u których obciążenie wirusowe było poniżej mediany kohortowej. Odzyskiwanie liczby limfocytów T CD4 +
Przegląd danych z 16126 osób w 25 badaniach, które zostały potwierdzone lub uznane za niezakażone HIV, wykazał, że średnia ważona liczba CD4 + wynosiła 1014 komórek na milimetr sześcienny (95% przedział ufności [CI], 1008 do 1019), mediana zgłoszona średnia liczba CD4 + wynosiła 952 komórek na milimetr sześcienny (zakres międzykwartylowy, 840 do 1036), a zakres zgłaszanych średnich wynosił 771 do 1109 komórek na milimetr sześcienny (tabela S2 w dodatkowym dodatku). Przypuszczaliśmy, że ponieważ mediana liczby CD4 + u uczestników zakażonych HIV w momencie rozpoczęcia badania i w momencie rozpoczęcia ART wynosiła średnio około połowy osób niezakażonych HIV (tabela 1), ten stopień utraty komórek T CD4 + mogło uniemożliwić odzyskanie do 1000 komórek na milimetr sześcienny u większości uczestników. Ponadto, ponieważ trajektorie zliczeń CD4 + w trzech z czterech podgrup pacjentów zbiegały się w kierunku 800 do 900 komórek na milimetr sześcienny (Figura 2C i 2D), wybraliśmy dwie wartości CD4 +, które zbliżone były do dolnych końców rozkładu CD4 + w HIV. Continue reading „Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 7”

Nakladajac elektrody w róznych miejscach klatki piersiowej

Nakładając elektrody w różnych miejscach klatki piersiowej w okolicy serca uzyskujemy, więc dodatkowo kilka odprowadzeń, które dają wgląd w stosunek przestrzenny elektrod do osi elektrycznej serca i mają wartość w ustalaniu zmian krążenia wieńcowego. Bliższe dane w tej sprawie znajdują się w podręcznikach elektrokardiografii Aleksandrow, Askanas, Z. i H. Kowarzykowie, Fogelson i inni. Na podstawie różnic załamków elektrokardiogramów w różnych odprowadzeniach możemy ustalić oś elektryczną serca posługując się tzw. Continue reading „Nakladajac elektrody w róznych miejscach klatki piersiowej”

Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 2

Ustaliliśmy, czy wcześniejsze uruchomienie ART (tj. W proponowanym oknie czasowym), w porównaniu z późniejszym (tj. Po okresie czasu regeneracyjnego), zwiększyło prawdopodobieństwo i tempo przywracania liczby CD4 + do prawidłowych poziomów wśród uczestników, którzy rozpoczęli ART przed liczba ta osiągnęła 500 komórek na milimetr sześcienny i wśród tych, którzy rozpoczęli ART po osiągnięciu tego progu CD4 +. Liczba CD4 + wynosząca 500 na milimetr sześcienny jest progiem, który jest często stosowany do zainicjowania ART.3-5. Continue reading „Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 2”