Wytrzymalosc komórki na zmiany pH srodowiska

Wytrzymałość komórki na zmiany pH środowiska jest zjawiskiem bardzo korzystnym. Wiemy, że krew posiada pK = 7,3, . . płyny międzytkankowe natomiast pH ; ,; ; = 7,09 – 7,29, czyli wykazują przesunięcie w kierunku bardziej obojętnym niż krew. Krew nie zmienia swego odczynu dzięki czynnikom regulującym stężenie jonów wodorowych, natomiast, znajdujące się w różnych warunkach czynnościowych, narażone są na zmiany pH nawet ,w dość. Continue reading „Wytrzymalosc komórki na zmiany pH srodowiska”

Badania przeprowadzone w Zakladzie Patologii Ogólnej i Doswiadczalnej Akademii Medycznej w Warszawie

Badania przeprowadzone w Zakładzie Patologii Ogólnej i Doświadczalnej Akademii Medycznej w Warszawie stwierdziły hipersympatykotonię i obrazy krzywych elektrokardiograficznych o charakterze dławicy piersiowej u studentów przed egzaminem. Hipersympatykotonia jest właściwa dla okresu bezpośrednio przed egzaminem, po egzaminie zaś szybciej lub wolniej mija Z. Semerau Siemianowski. Tego rodzaju hipersympatykotonia jest wyrazem pobudzenia układu współczulnego z kory mózgowej przez wytworzenie odruchów warunkowych. W mechanizmie powstawania obrazów elektrokardiograficznych w klinice, występujących przy skurczu naczyń wieńcowych, to jest w dławicy piersiowej angina pectoris, można w świetle badań przeprowadzonych w naszym zakładzie wysunąć następującą hipotezę. Continue reading „Badania przeprowadzone w Zakladzie Patologii Ogólnej i Doswiadczalnej Akademii Medycznej w Warszawie”

Zmiennosc uzalezniona jest od rozchodzenia sie pobudzenia w miesniu sercowym

Zmienność uzależniona jest od rozchodzenia się pobudzenia w mięśniu sercowym i stwarzania przez to coraz innych stosunków między częścią pobudzoną a niepobudzoną. Zasadą aparatu do wektorokardiografii jest użycie rurki promieni katodowych rzucających plamkę świetlną na ekran fluoryzujący. Przez odpowiednie zgranie ruch plamki świetlnej odpowiada ruchom końca wektora sercowego. Krzywa wektorokardiograficzna składa się z trzech pętli odpowiadających załamkowi P, zespołowi QRS i załamkowi T. W przypadkach schorzeń serca krzywa ta ulega zmianom polegającym albo na przesunięciu pętli, albo jej zniekształceniu. Continue reading „Zmiennosc uzalezniona jest od rozchodzenia sie pobudzenia w miesniu sercowym”

Najczesciej podraznienie dotyczy odcinków rdzenia od C WII do Th IV

Najczęściej podrażnienie dotyczy odcinków rdzenia od C WII do Th IV, chociaż często odruchy promieniują i na inne odcinki rdzenia. Podrażnieniem różnych odcinków rdzeniowych można wytłumaczyć, dlaczego ból sercowy może w tym samym czasie zajmować górną i dolną lewą połowę klatki piersiowej i wewnętrzną stronę ramienia, w niektórych zaś przypadkach wywoływać dużą przeczulicę sutka. W powstawaniu bólów sercowych może też brać udział odruch osiowy. Bóle w różnych przypadkach dławicy piersiowej, a także w innych schorzeniach serca, mogą być różnego charakteru, jak np. mrowienie, szczypania, uczucie pieczenia lub zimna, rozpierania, kłucia, ściskania itd. Continue reading „Najczesciej podraznienie dotyczy odcinków rdzenia od C WII do Th IV”

Wzrost poziomu dwutlenku wegla we krwi powoduje natychmiastowe zwiekszenie napiecia osrodków naczyniowych

Do czynników humoralnych należy dwutlenek węgla, który, jak wiadomo, ma dwojakie działanie, mianowicie na ośrodek naczyniowy i na naczynia włosowate. Wzrost poziomu dwutlenku węgla we krwi powoduje natychmiastowe zwiększenie napięcia ośrodków naczyniowych zwężających naczynia, a tym samym zwyżkę ciśnienia krwi. Ponieważ równocześnie rozszerzają się naczynia włosowate w narządzie pracującym, w którym występuje miejscowo większe stężenie dwutlenku węgla, to obydwa te działania, to jest nerwowe i humoralne, sprzyjają większemu przepływowi krwi przez narząd pracujący. Dotyczy to nie tylko mięśni, ale i innych narządów, zwłaszcza gruczołów. Oprócz dwutlenku węgla, miejscowo rozszerzająco, na naczynia włosowate działają również i inne wytwory przemiany materii, jak k was mlekowy, zwiększenie stężenia jonów wodorowych, histamina, pochodne adenozyny powstające w większych ilościach podczas pracy narządów. Continue reading „Wzrost poziomu dwutlenku wegla we krwi powoduje natychmiastowe zwiekszenie napiecia osrodków naczyniowych”

Histamina

Histamina, więc jest ciałem działającym przede wszystkim na naczynia włosowate. Powstaje ona podczas pracy narządów i wchłaniając się do krwi powoduje rozszerzenie naczyń włosowatych i spadek ciśnienia krwi, dzięki czemu reguluje dopływ krwi do narządów. Zwiększony prąd krwi wypłukuje wytwory przemiany materii. Histamina jest, więc tym czynnikiem humoralnym powstającym w ustroju, dzięki któremu istnieje możliwość regulacji obwodu naczyniowego przez miejscowe rozszerzanie naczyń w narządach w tkankach pracujących. Według Klisieckiego natomiast spadek ciśnienia krwi po wprowadzeniu histaminy zależy od nagłego przejściowego osłabienia czynności serca, nie zaś od pierwotnego rozszerzenia naczyń. Continue reading „Histamina”

PRZEKRWIENIE

PRZEKRWIENIE Przekrwienie czynne Przekrwienie czynne hyperaemia activa powstaje wtedy, kiedy rozszerzają się drobne tętniczki i naczynia włosowate doprowadzające krew do tkanki w związku z rozszerzeniem tych naczyń zwiększa się szybkość przepływu krwi przez naczynia włosowate, w wyniku, czego tkanki nie mogą pobrać z niej całego tlenu i krew na całym odcinku przekrwienia zachowuje właściwości krwi tętniczej. Szybkość przepływu krwi przez odcinek przekrwiony zwiększa się nie tylko, dlatego, że rozszerzają się tętniczki i naczynia włosowate, lecz także z powodu otwierania się dodatkowych naczyń włosowatych, które w stanie prawidłowym i w spoczynku narządu są naprzemiennie zamknięte. Jak wiemy, nie wszystkie naczynia włosowate biorą udział w normalnym krążeniu krwi w tkankach. Część z nich, bowiem jest w stanie zamknięcia. Zamykanie i otwieranie się tylko pewnej liczby na czyń włosowatych, jako zjawisko naprzemienne warunkuje prawidłowe ukrwienie tkanki. Continue reading „PRZEKRWIENIE”

Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 9

Panele B i C to wykresy Kaplana-Meiera w proporcji uczestników w sześciu grupach, którzy mieli co najmniej jedną liczbę CD4 + 900 lub więcej komórek na milimetr sześcienny (panel B) lub 800 lub więcej komórek na milimetr sześcienny (panel C), podczas gdy otrzymywali ART. W panelu B stosunek szybkości do spełnienia kryterium 900 komórek na milimetr sześcienny (pierwszorzędowy punkt końcowy) wynosił 0,55 (95% CI, 0,32 do 0,96) w porównaniu grupy 2 z grupą (grupa odniesienia) i 0,31 (95% CI, 0,14 do 0,69) w porównaniu grupy 3 z grupą 1. Wśród uczestników, którzy nie otrzymywali ART, przedziały czasowe od 0 do 4 miesięcy, od 4 miesięcy do 12 miesięcy i ponad 12 miesięcy po oszacowanej dacie zakażenia odpowiadają odpowiednio czasom, w których liczba komórek CD4 wzrastała samorzutnie, spadając z poziomów szczytowych i spadając poniżej poziomu na wejściu do badania (rysunek 2A i rysunek 3A). Aby określić znaczenie tych punktów czasowych dla odzyskania odporności, obliczyliśmy szanse i wskaźniki odzyskiwania komórek T CD4 + w sześciu grupach pacjentów zgodnie z oknem czasowym, w którym rozpoczęto ART i według tego, czy uczestnicy mieli wyższą liczbę CD4 + przed ART (grupy 1, 2 i 3) lub niższa liczba CD4 + przed ART (grupy 4, 5 i 6) (Figura 3A). Continue reading „Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 9”

Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 8

Jednak krótszy odstęp między szacowaną datą zakażenia a rozpoczęciem terapii ART promował odzyskiwanie komórek T CD4 +, po skorygowaniu o liczbę CD4 + (wyższą vs. niższą) przed ART, rasą i czasem trwania ART (modele 2 i 3 we krwi). Tabela 2). Na przykład, każdy dodatkowy miesiąc, który upłynął od szacowanej daty zakażenia do rozpoczęcia ART był niezależnie związany z prawdopodobieństwem pierwotnego odzyskiwania limfocytów T CD4 +, który był zmniejszony o 10% (skorygowany iloraz szans, 0,90; 95% CI, 0,85 do 0,96), a tempo powrotu do normy było wolniejsze o 8% (wskaźnik skorygowanego wskaźnika, 0,92, 95% CI, 0,88 do 0,96) (model 2 w tabeli 2). Continue reading „Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 8”

Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 2

Ustaliliśmy, czy wcześniejsze uruchomienie ART (tj. W proponowanym oknie czasowym), w porównaniu z późniejszym (tj. Po okresie czasu regeneracyjnego), zwiększyło prawdopodobieństwo i tempo przywracania liczby CD4 + do prawidłowych poziomów wśród uczestników, którzy rozpoczęli ART przed liczba ta osiągnęła 500 komórek na milimetr sześcienny i wśród tych, którzy rozpoczęli ART po osiągnięciu tego progu CD4 +. Liczba CD4 + wynosząca 500 na milimetr sześcienny jest progiem, który jest często stosowany do zainicjowania ART.3-5. Continue reading „Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 2”