DYSPERSJA KOLOIDÓW PROTOPLAZMY

Ciśnienie osmotyczne Zmiany dyspersji wywołują zmiany napięcia powierzchniowego, a powstawanie z tych zmian nowych cząsteczek i jonów pociąga za sobą zwiększenie się ciśnienia osmotycznego. DYSPERSJA KOLOIDÓW PROTOPLAZMY Jak wiadomo, przy każdym rozbiciu cząsteczek na dwie mniejszej, ciśnienie osmotyczne wzrasta w dwójnasób. Ciśnienie osmotyczne, zależy nie od wielkości cząsteczki, a wyłącznie od liczby cząsteczek w roztworze. -Drobina -białka przy rozbijaniu przez wewnątrzkomórkowe enzymy może wytworzyć 2,50 rozpuszczalnych cząsteczek, czyli może wystąpić wzrost ciśnienia osmotycznego o 250 razy; nie licząc nawet rozbicia cząsteczki na jony. Dynamika jednak życiowa komórki wyrównuje ciśnienie osmotyczne, dla tego wzrost ciśnienia osmotycznego w komórce trwa dość krótko. Continue reading „DYSPERSJA KOLOIDÓW PROTOPLAZMY”

Tkanka laczna otaczajaca naczynia wiencowe

Tkanka łączna otaczająca naczynia wieńcowe zawiera dużą liczbę włókien nerwowych zarówno z otoczką mielinową jak i bez tej otoczki. Te włókna nerwowe, jako mieszane są czuciowe i naczynioruchowe, podrażnienie zaś zakończeń czuciowych wyzwala ból bodźce, więc wywołujące ból powstają w ściankach naczyń. Najnowsza hipoteza powstawania bólu serca wysunięta przez Wyburn Masona głosi, że czynnikiem wywołującym ból w schorzeniach naczyń wieńcowych i tkanek sąsiadujących jest niemożność rozszerzenia naczyń. Włókna, które przewodzą ból, są również włóknami rozszerzającymi naczynia, należącymi do układu adrenergicznego i biegną one od tylnych korzonków nerwowych z odcinków Th, Th5 razem z włóknami zaopatrującymi narządy śródpiersia łącznie z sercem. Nadmierna ilość bodźców rozszerzających naczynia może prowadzić do nieprawidłowej czynności nerwów, które wywołują ból. Continue reading „Tkanka laczna otaczajaca naczynia wiencowe”

Zakonczenia nerwowe w zatoce szyjnej

Zakończenia nerwowe w zatoce szyjnej i łuku tętnicy głównej są nie tylko wrażliwe na podniety mechaniczne, lecz również na bodźce chemiczne chemoreceptory, to znaczy, że różne ciała chemiczne i jady bakteryjne krążące we krwi mogą podrażniać chemoreceptory skupione w kłębku szyjnym glomus caroticum i w kłębku tętnicy głównej glomus aorti. Schemat unerwienia serca i drogi odruchu, powodując na drodze odruchowej zatoki szyjnej wg Czata zmiany napięcia ośrodka naczyniowego, co w wyniku również wywołuje spadek lub podniesienie ciśnienia krwi. Różne stężenia dwutlenku, węgla i tlenu, pH krwi, nikotyna, azotyny, cyjanek potasu itd. wywołują zmiany w ciśnieniu krwi, jeżeli przepuszczać je przez wyosobnioną zatokę szyjną. Odruchowe zmiany napięcia tętnic i żył oraz częstości bicia serca, które powstają wskutek działania zmian ciśnienia na zatokę szyjną, prowadzą do zmian szybkości przepływu krwi i masy krwi krążącej. Continue reading „Zakonczenia nerwowe w zatoce szyjnej”

Wazopresyna wywoluje dlugotrwale zwyzki cisnienia krwi

Jeżeli więc naczynia włosowate mają pewien stopień napięcia, to na ogół występuje ich rozszerzenie. Inaczej niż adrenalina działa wazopresyna tylnej części przysadki mózgowej, która zwęża naczynia krwionośne tętnicze, żylne i włosowate w przeciwieństwie do adrenaliny, która zasadniczo naczyń włosowatych nie zwęża, a tylko przez zwężenie tętniczek zmniejsza do nich dopływ krwi. Wazopresyna wywołuje długotrwałe zwyżki ciśnienia krwi, kurcząc mięśniówkę naczyń krwionośnych w przeciwieństwie do adrenaliny, której działanie na ciśnienie krwi jest krótkotrwałe. Długotrwałą zwyżkę ciśnienia krwi po wazopresynie można by tłumaczyć jeszcze i tym, że wazopresyna zwęża naczynia żylne w całym ustroju łącznie z krążeniem żyły wrotnej. Wazopresyna w przeciwieństwie do adrenaliny kurczy naczynia wieńcowe, co zostało stwierdzone na preparacie sercowo-płucnym. Continue reading „Wazopresyna wywoluje dlugotrwale zwyzki cisnienia krwi”

Naczynia krwionosne

Naczynia krwionośne, które podlegają tak znakomitej regulacji, nie są, więc tylko rurami biernie doprowadzającymi krew do najdalszych odcinków ciała pod wpływem czynności serca spełniają one ponadto czynną rolę w rozmieszczeniu krwi w różnych częściach ustroju i regulują przepływ krwi przez tkanki narządy bez konieczności jednoczesnej czynności serca, jak np. w jego rozkurczu. Na prawidłową, więc czynność naczyń składa się: 1. Niewielka, lecz doskonała sprężystość naczyń, która powoduje stałe przesuwanie się krwi w naczyniach zarówno w okresach skurczowych, jak i rozkurczowych serca. 2. Continue reading „Naczynia krwionosne”

Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 7

Trajektorie zliczeń CD4 +, podczas gdy uczestnicy otrzymywali ART, były również podobne u tych, u których obciążenie wirusem w momencie inicjacji ART było powyżej mediany kohortowej i tych, u których obciążenie wirusowe było poniżej mediany kohortowej. Odzyskiwanie liczby limfocytów T CD4 +
Przegląd danych z 16126 osób w 25 badaniach, które zostały potwierdzone lub uznane za niezakażone HIV, wykazał, że średnia ważona liczba CD4 + wynosiła 1014 komórek na milimetr sześcienny (95% przedział ufności [CI], 1008 do 1019), mediana zgłoszona średnia liczba CD4 + wynosiła 952 komórek na milimetr sześcienny (zakres międzykwartylowy, 840 do 1036), a zakres zgłaszanych średnich wynosił 771 do 1109 komórek na milimetr sześcienny (tabela S2 w dodatkowym dodatku). Przypuszczaliśmy, że ponieważ mediana liczby CD4 + u uczestników zakażonych HIV w momencie rozpoczęcia badania i w momencie rozpoczęcia ART wynosiła średnio około połowy osób niezakażonych HIV (tabela 1), ten stopień utraty komórek T CD4 + mogło uniemożliwić odzyskanie do 1000 komórek na milimetr sześcienny u większości uczestników. Ponadto, ponieważ trajektorie zliczeń CD4 + w trzech z czterech podgrup pacjentów zbiegały się w kierunku 800 do 900 komórek na milimetr sześcienny (Figura 2C i 2D), wybraliśmy dwie wartości CD4 +, które zbliżone były do dolnych końców rozkładu CD4 + w HIV. Continue reading „Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 7”

Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 5

Odsetek uczestników zgłaszających się na każdym z etapów pierwotnej infekcji HIV-1 zdefiniowanych w laboratorium10,12 zróżnicowany (tabela S1 w dodatkowym dodatku). Mediana wieku uczestników w przewidywanej dacie zakażenia wynosiła 33 lata (zakres międzykwartylowy, 27 do 40), a średni wiek w momencie rozpoczęcia ART wynosił 35 lat (zakres międzykwartylowy, 29 do 42) (Tabela 1). CD4 + Count and Viral-Load Trajectory przed ART
Ryc. 2. Continue reading „Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 5”

Łączne współczynniki urodzeń z połączonymi wspomaganymi cyklami reprodukcyjnymi AD 3

Renumerację wykorzystano tylko wtedy, gdy analiza została ograniczona do konkretnego leczenia i przyjęto, że wskaźnik sukcesu w leczeniu był niezależny od jakichkolwiek innych wcześniej podanych zabiegów. Współczynniki urodzeń na żywo
Dane dotyczące żywych urodzeń ograniczono do urodzeń z ciążą trwającą co najmniej 22 tygodnie i masą urodzeniową co najmniej 300 g. Obliczono trzy typy współczynników urodzeń żywych: warunkową liczbę urodzeń żywych w określonym cyklu; ostrożny szacunek łącznego współczynnika urodzeń żywych, który opierał się na założeniu, że żadna z kobiet, które nie powróciły w kolejnym cyklu, narodziła się na żywo; oraz optymalne oszacowanie skumulowanej liczby urodzeń żywych, które opierało się na założeniu, że kobiety, które nie powróciły w kolejnym cyklu, miałyby takie same wskaźniki urodzeń żywych, jak te, które powróciły.
Analiza statystyczna
Współczynniki urodzeń żywych i ich błędy standardowe oszacowano w następujący sposób. Continue reading „Łączne współczynniki urodzeń z połączonymi wspomaganymi cyklami reprodukcyjnymi AD 3”

Możliwy podkliniczny zakrzepica ulotek w bioprotezy zastawek aortalnych ad 6

Jeden pacjent, który zażywał aspirynę miał rozdzielczość zmniejszonego ruchu ulotki na uzupełniającym CT na 303 dniach. U pacjenta z ograniczonym ruchem ulotki, CT, które wykonano 3 miesiące po przerwaniu leczenia warfaryną, ujawniło normalny ruch poprzednio zaangażowanej ulotki, ale zmniejszył ruch w innej ulotce (ryc. S5 w Dodatku uzupełniającym). Inny pacjent z zastawką chirurgiczną, który początkowo został wykluczony z rejestru RESOLVE na podstawie niejednoznacznego 30-dniowego skanu CT, zauważył, że po 3 miesiącach zmniejszył ruch ulotki po chirurgicznej zastawce na CT. Wyniki kliniczne
Tabela 3. Tabela 3. Wyniki kliniczne. Continue reading „Możliwy podkliniczny zakrzepica ulotek w bioprotezy zastawek aortalnych ad 6”

Inotuzumab Ozogamicin versus standardowa terapia ostrej białaczki limfoblastycznej ad 5

Ekspresję CD22 oceniano w centralnym laboratorium. Karyotyp oceniano w lokalnym laboratorium, chociaż dodatni wynik chromosomu Philadelphia (Ph) można było ocenić w centralnym laboratorium lub lokalnym laboratorium lub w historii choroby. Ocena całkowitej remisji lub całkowitej remisji z niepełnym wyrównaniem hematologicznym u pacjentów z prawidłowym kariotypem wymagała minimum 20 analizowanych chromosomów. Tabela 2. Tabela 2. Punkty końcowe próby w populacji, której poddawana była remisja. Ostateczna pierwotna analiza całkowitej remisji lub całkowitej remisji z niepełnym odzyskiwaniem hematologicznym została wstępnie zdefiniowana, aby objąć pierwszych 218 pacjentów (109 w grupie otrzymującej inotuzumab w postaci ozogamycyny i 109 w grupie standardowej). Continue reading „Inotuzumab Ozogamicin versus standardowa terapia ostrej białaczki limfoblastycznej ad 5”