DYSPERSJA KOLOIDÓW PROTOPLAZMY

DYSPERSJA KOLOIDÓW PROTOPLAZMY Koloidy protoplazmy mogą zmieniać swoją dyspersję, czyli rozproszenie, to znaczy mogą zmniejszać ją lub zwiększać. Jak wiemy : poszczególne cząsteczki koloidów tworzą tzw. micele. Dyspersja jest właściwością koloidów odrywania się od micel i tworzenia innych wiązań, które są odwracalne. Zdolność koloidów do dyspersji jest warunkiem życia komórki. Continue reading „DYSPERSJA KOLOIDÓW PROTOPLAZMY”

Badania przeprowadzone w Zakladzie Patologii Ogólnej i Doswiadczalnej Akademii Medycznej w Warszawie

Badania przeprowadzone w Zakładzie Patologii Ogólnej i Doświadczalnej Akademii Medycznej w Warszawie stwierdziły hipersympatykotonię i obrazy krzywych elektrokardiograficznych o charakterze dławicy piersiowej u studentów przed egzaminem. Hipersympatykotonia jest właściwa dla okresu bezpośrednio przed egzaminem, po egzaminie zaś szybciej lub wolniej mija Z. Semerau Siemianowski. Tego rodzaju hipersympatykotonia jest wyrazem pobudzenia układu współczulnego z kory mózgowej przez wytworzenie odruchów warunkowych. W mechanizmie powstawania obrazów elektrokardiograficznych w klinice, występujących przy skurczu naczyń wieńcowych, to jest w dławicy piersiowej angina pectoris, można w świetle badań przeprowadzonych w naszym zakładzie wysunąć następującą hipotezę. Continue reading „Badania przeprowadzone w Zakladzie Patologii Ogólnej i Doswiadczalnej Akademii Medycznej w Warszawie”

Zmiennosc uzalezniona jest od rozchodzenia sie pobudzenia w miesniu sercowym

Zmienność uzależniona jest od rozchodzenia się pobudzenia w mięśniu sercowym i stwarzania przez to coraz innych stosunków między częścią pobudzoną a niepobudzoną. Zasadą aparatu do wektorokardiografii jest użycie rurki promieni katodowych rzucających plamkę świetlną na ekran fluoryzujący. Przez odpowiednie zgranie ruch plamki świetlnej odpowiada ruchom końca wektora sercowego. Krzywa wektorokardiograficzna składa się z trzech pętli odpowiadających załamkowi P, zespołowi QRS i załamkowi T. W przypadkach schorzeń serca krzywa ta ulega zmianom polegającym albo na przesunięciu pętli, albo jej zniekształceniu. Continue reading „Zmiennosc uzalezniona jest od rozchodzenia sie pobudzenia w miesniu sercowym”

Dzialanie na osrodki naczyniowe

Działanie na ośrodki naczyniowe prowadzi do zmian światła naczyniowego, co reguluje dopływ krwi do narządów. Zmiana napięcia ośrodków naczyniowych może być wywołana bądź z kory mózgowej, jako tzw. wpływ psychiczny, bądź, co ma znaczenie większe, z obwodu na drodze odruchowej przez tzw. układ presoreceptorów. Punkt uchwytu dla układu presoreceptorów znajduje się w samych naczyniach, a mianowicie w łuku tętnicy głównej i w zatoce szyjnej. Continue reading „Dzialanie na osrodki naczyniowe”

Siedliskiem osmoreceptorów jest w zasadzie tetnica szyjna wewnetrzna

Siedliskiem osmoreceptorów jest w zasadzie tętnica szyjna wewnętrzna. Podrażnienie tych włókien przez zmianę ciśnienia osmotycznego krwi prowadzi do zmian w ilości moczu. Istnienie licznych receptorów wrażliwych na różnego rodzaju bodźce odpowiada zasadniczej idei Pawłowa swoistości i wybiórczości podniet dla różnych efektów fizjologicenych. Do czynników humoralnych działających na naczynia należą adrenalina i wazopresyna, jaka zwężające naczynia, oraz dwutlenek węgla, kwas mlekowy, kwas adenylowy, histamina i podwyższenie się stężenia jonów wodorowych, jako czynniki wewnątrzpochodne rozszerzające naczynia. Adrenalina powoduje zwężenie naczyń krwionośnych, a co za tym idzie wzrost ciśnienia krwi. Continue reading „Siedliskiem osmoreceptorów jest w zasadzie tetnica szyjna wewnetrzna”

W przekrwieniu czynnym ulegaja rozszerzeniu nie tylko tetniczki i naczynia wlosowate

Taką sprawę widzimy podczas pracy narządów i tkanek i jest to przekrwienie fizjologiczne. W sprawach patologicznych wszystkie naczynia włosowate mogą być otwarte a jeżeli proces dotyczy skóry, to otwierają się również zespolenia tętniczo-żylne. Naczynia włosowate przepełnione krwią nadaj ą odcinkowi przekrwionemu barwę żywo czerwoną dzięki tętniczemu charakterowi krwi. W odcinku przekrwionym rozszerzają się również większe tętniczki i dlatego odcinek przekrwiony tętni. W przekrwieniu czynnym ulegają rozszerzeniu nie tylko tętniczki i naczynia włosowate, lecz także i żyły, które wtedy odprowadzają większą ilość krwi z ogniska przekrwionego niż by to odpowiadało stanom prawidłowym. Continue reading „W przekrwieniu czynnym ulegaja rozszerzeniu nie tylko tetniczki i naczynia wlosowate”

Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 7

Trajektorie zliczeń CD4 +, podczas gdy uczestnicy otrzymywali ART, były również podobne u tych, u których obciążenie wirusem w momencie inicjacji ART było powyżej mediany kohortowej i tych, u których obciążenie wirusowe było poniżej mediany kohortowej. Odzyskiwanie liczby limfocytów T CD4 +
Przegląd danych z 16126 osób w 25 badaniach, które zostały potwierdzone lub uznane za niezakażone HIV, wykazał, że średnia ważona liczba CD4 + wynosiła 1014 komórek na milimetr sześcienny (95% przedział ufności [CI], 1008 do 1019), mediana zgłoszona średnia liczba CD4 + wynosiła 952 komórek na milimetr sześcienny (zakres międzykwartylowy, 840 do 1036), a zakres zgłaszanych średnich wynosił 771 do 1109 komórek na milimetr sześcienny (tabela S2 w dodatkowym dodatku). Przypuszczaliśmy, że ponieważ mediana liczby CD4 + u uczestników zakażonych HIV w momencie rozpoczęcia badania i w momencie rozpoczęcia ART wynosiła średnio około połowy osób niezakażonych HIV (tabela 1), ten stopień utraty komórek T CD4 + mogło uniemożliwić odzyskanie do 1000 komórek na milimetr sześcienny u większości uczestników. Ponadto, ponieważ trajektorie zliczeń CD4 + w trzech z czterech podgrup pacjentów zbiegały się w kierunku 800 do 900 komórek na milimetr sześcienny (Figura 2C i 2D), wybraliśmy dwie wartości CD4 +, które zbliżone były do dolnych końców rozkładu CD4 + w HIV. Continue reading „Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 7”

Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 4

Liczba CD4 + i miano wirusa przed ART były pomiarami uzyskanymi w dniu rozpoczęcia ART lub w dniu najbliższym do dnia rozpoczęcia leczenia (zakres międzykwartylowy, 0 do 12 dni przed rozpoczęciem ART). Wyższe poziomy CD4 + przed ART zdefiniowano jako zliczenia 500 lub więcej komórek na milimetr sześcienny, a niższe wartości CD4 + przed ART jako zliczenia poniżej 500 komórek na milimetr sześcienny. Aby określić normalną liczbę CD4 +, przeszukiwaliśmy bazę danych Medline dla wszystkich badań, w których odnotowano liczbę CD4 + u niezainfekowanych HIV Europejczyków pochodzenia amerykańskiego lub Afroamerykanów (przy braku potwierdzonej lub przypuszczalnej infekcji), odzwierciedlając rasowy i etniczny skład naszej kohorty (Tabela S2 w Dodatku uzupełniającym). Na podstawie wyników tego wyszukiwania (patrz poniżej), punktem końcowym CD4 + oznaczonym jako pierwotne odzyskiwanie komórek T CD4 + było osiągnięcie co najmniej jednej liczby CD4 +, która wynosiła 900 lub więcej komórek na milimetr sześcienny podczas odbioru ART, i punktem końcowym oznaczonym jako wtórne odzyskiwanie komórek T CD4 + było osiągnięcie co najmniej jednej liczby CD4 +, która wynosiła 800 lub więcej komórek na milimetr sześcienny podczas odbioru ART. Continue reading „Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 4”

Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1

Związek pomiędzy czasem rozpoczęcia terapii przeciwretrowirusowej (ART) po zakażeniu ludzkim wirusem niedoboru odporności typu (HIV-1) a odzyskaniem liczby limfocytów T CD4 + jest nieznany. Metody
W prospektywnej, obserwacyjnej kohorcie osób z ostrym lub wczesnym zakażeniem HIV-1, ustaliliśmy trajektorię zliczeń CD4 + w okresie 48 miesięcy w częściowo zachodzących na siebie zestawach badań: zestaw badań obejmował 384 uczestników w oknie czasowym, w którym byli nie otrzymujący ART i zestaw badań 2 obejmował 213 uczestników, którzy otrzymywali ART wkrótce po wejściu do badania lub później, i mieli stłumiony wirus HIV w osoczu. Zbadaliśmy prawdopodobieństwo i tempo odzyskania limfocytów T CD4 + do 900 lub więcej komórek na milimetr sześcienny w ciągu 48 miesięcy, podczas gdy uczestnicy otrzymywali supresję wirusową o działaniu hamującym wiremię.
Wyniki
Wśród uczestników, którzy nie otrzymywali ART, liczba CD4 wzrosła spontanicznie, wkrótce po zakażeniu HIV-1, z poziomu na początku badania (mediana, 495 komórek na milimetr sześcienny, zakres międzykwartylowy, 383 do 622) osiągnęła wartość szczytową (mediana 763 komórek na milimetr sześcienny, zakres międzykwartylowy od 573 do 987) w ciągu około 4 miesięcy po oszacowanej dacie zakażenia i stopniowo zmniejszał się. Continue reading „Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1”

Łączne współczynniki urodzeń z połączonymi wspomaganymi cyklami reprodukcyjnymi

Współczynniki urodzeń po leczeniu za pomocą technologii wspomaganego rozrodu tradycyjnie zgłaszano w przeliczeniu na cykl. W przypadku kobiet otrzymujących kontynuację leczenia ważniejsze są skumulowane wskaźniki sukcesu. Metody
Połączyliśmy dane z cykli technologii wspomaganego rozrodu w bazie danych Systemu Wspomagania Odnowy Technologii Społeczeństwa Społeczeństwa Obywatelskiego dla okresu 2004-2009 dla poszczególnych kobiet w celu oszacowania skumulowanych współczynników urodzeń żywych. Konserwatywne szacunki zakładają, że kobiety, które nie wróciły na leczenie, nie będą miały żywych narodzin; Optymalne szacunki zakładały, że te kobiety będą miały wskaźnik urodzeń żywych podobny do tych, w przypadku kobiet kontynuujących leczenie. Continue reading „Łączne współczynniki urodzeń z połączonymi wspomaganymi cyklami reprodukcyjnymi”