Wytrzymalosc komórki na zmiany pH srodowiska

Wytrzymałość komórki na zmiany pH środowiska jest zjawiskiem bardzo korzystnym. Wiemy, że krew posiada pK = 7,3, . . płyny międzytkankowe natomiast pH ; ,; ; = 7,09 – 7,29, czyli wykazują przesunięcie w kierunku bardziej obojętnym niż krew. Krew nie zmienia swego odczynu dzięki czynnikom regulującym stężenie jonów wodorowych, natomiast, znajdujące się w różnych warunkach czynnościowych, narażone są na zmiany pH nawet ,w dość. Continue reading „Wytrzymalosc komórki na zmiany pH srodowiska”

Repolaryzacja powstaje w zwiazku z przerwaniem pobudzenia wlókien miesniowych obu komór serca

Repolaryzacja powstaje w związku z przerwaniem pobudzenia włókien mięśniowych obu komór serca. Załamek T jest, więc wynikiem sumy algebraicznej potencjałów sił elektrobodźczych, powstających w różnych miejscach komór podczas zanikania pobudzenia. Zanikanie pobudzenia jest bodźcem do mechanicznego rozkurczu serca i jak wykazały badania, załamek T jest wyrazem czynnego rozkurczu mięśnia sercowego Walawski. Za załamkiem T występuje niekiedy załamek, U, którego pochodzenie nie jest jeszcze ściśle ustalone. Według jednych badaczy załamek U jest wynikiem pobudzenia mięśni gładkich początkowej części tętnicy głównej i płucnej, według innych jest on związany z tym okresem, który odpowiada zwiększonej pobudliwości i zdolności przewodzenia pobudzeń Z i H. Continue reading „Repolaryzacja powstaje w zwiazku z przerwaniem pobudzenia wlókien miesniowych obu komór serca”

Najwiekszy wplyw na ksztaltowanie sie elektrokardiogramu, zwlaszcza zalamka T, posiada uklad nerwowy wegetatywny

Największy wpływ na kształtowanie się elektrokardiogramu, zwłaszcza załamka T, posiada układ nerwowy wegetatywny. Sprawa wpływu układu wegetatywnego na kształtowanie się załamka T i w związku z tym na obraz krzywej elektrokardiograficznej jest stale w opracowywaniu przez różnych badaczy, gdyż w związku z odkryciem tzw. przenośników chemicznych wyzwalanych z zakończeń nerwów wegetatywnych i działając nimi na serce uzyskano lepszą metodę badania wpływu układu wegetatywnego na ten narząd. Już dawniej ustaliłem stosując u zwierząt ergotaminę gynergen, że wzmożone napięcie nerwu błędnego powoduje podwyższenie się załamka T. Natomiast bezpośrednie podrażnienie nerwu błędnego prądem elektrycznym powoduje obniżenie się tego załamka. Continue reading „Najwiekszy wplyw na ksztaltowanie sie elektrokardiogramu, zwlaszcza zalamka T, posiada uklad nerwowy wegetatywny”

Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 10

Wśród uczestników rozpoczynających ART z niższą liczbą komórek CD4 + (<500 komórek na milimetr sześcienny), szybkość osiągania liczby 500 lub więcej komórek na milimetr sześcienny podczas otrzymywania ART była najszybsza w grupie 4, średnia w grupie 5 i najwolniejsza w grupie 6 (Rys. S4A w Dodatku Uzupełniającym). Odsetek uczestników spełniających kryteria co najmniej wtórnego odzyskiwania komórek T CD4 + był najwyższy w grupach i 2, średni w grupach 3 i 4, a najniższy w grupach 5 i 6 (ryc. S4B w dodatku uzupełniającym), wzór, który był zgodny z różnicami tempa odzyskiwania CD4 + w sześciu grupach pacjentów pokazanych na Fig. Continue reading „Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 10”

Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 8

Jednak krótszy odstęp między szacowaną datą zakażenia a rozpoczęciem terapii ART promował odzyskiwanie komórek T CD4 +, po skorygowaniu o liczbę CD4 + (wyższą vs. niższą) przed ART, rasą i czasem trwania ART (modele 2 i 3 we krwi). Tabela 2). Na przykład, każdy dodatkowy miesiąc, który upłynął od szacowanej daty zakażenia do rozpoczęcia ART był niezależnie związany z prawdopodobieństwem pierwotnego odzyskiwania limfocytów T CD4 +, który był zmniejszony o 10% (skorygowany iloraz szans, 0,90; 95% CI, 0,85 do 0,96), a tempo powrotu do normy było wolniejsze o 8% (wskaźnik skorygowanego wskaźnika, 0,92, 95% CI, 0,88 do 0,96) (model 2 w tabeli 2). Continue reading „Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 8”

Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 3

Algorytm ten został zindeksowany do algorytmu etapowego pierwotnej infekcji HIV-1 opisanej przez Fiebiga i wsp. [10]. Około 98% uczestników było zakażonych podtypem HIV-1. Uczestnicy zostali podzieleni na dwa częściowo zachodzące zestawy badań zgodnie z kryteriami włączenia pokazano na rysunku 1. Continue reading „Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 3”

Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 11

Jednak nawet wśród uczestników, którzy wcześniej rozpoczęli ART, ci, którzy inicjowali ART z niższymi poziomami CD4 +, w porównaniu z tymi, którzy inicjowali ART z wyższymi poziomami CD4 +, mieli obniżone prawdopodobieństwo i tempo odzyskiwania komórek T CD4 +. Odzwierciedla to nasze odkrycie, że inicjacja ART przy niższych liczbach CD4 +, w porównaniu z większymi zliczeniami CD4 +, sama w sobie jest związana z prawdopodobieństwem odzyskania komórek T CD4 +, które zmniejsza się o około 90% i z mniejszą szybkością odzyskiwania. Te odkrycia podkreślają podwójny efekt odzyskiwania komórek T CD4 + w czasie ART i liczby CD4 + przy inicjacji ART. Rozpoczęcie ART wkrótce po zakażeniu może osłabić czynniki, o których wiadomo, że osłabiają odzyskiwanie odporności (np. Continue reading „Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 11”

Możliwy podkliniczny zakrzepica ulotek w bioprotezy zastawek aortalnych cd

Wszystkie skany TK uzyskano za pomocą dedykowanego czterowymiarowego, objętościowego protokołu pozyskiwania CT, jak nakazano w każdym miejscu. Szczegóły dotyczące protokołu obrazowania TK i przetwarzania obrazu są podane w Dodatku uzupełniającym, dostępnym pod adresem. Ślepa analiza danych CT z badania PORTICO IDE i rejestrów została przeprowadzona przez dedykowane laboratorium rdzeniowe CT w Cedars-Sinai Heart Institute, z ilościową oceną ruchu ulotki z obrazem en face z protezy zastawki aortalnej z maksymalnym otwarcie ulotki. Ruch ulotki został zdefiniowany jako normalny, łagodnie zmniejszony (<50% redukcji), umiarkowanie zmniejszony (50 do 70% redukcji), poważnie zmniejszony (redukcja> 70%) lub nieruchomy (brak ruchu w co najmniej jednej ulotce zastawki). Walidacja ocen ruchu ulotek została opisana w Dodatku Uzupełniającym. Dla celów analizy ruch ulotki został uznany za zmniejszony, jeżeli był umiarkowanie zredukowany, poważnie zredukowany lub nieruchomy.
Echokardiografia przezklatkowa i przezprzełykowa
U wszystkich pacjentów echokardiografię przezklatkową wykonywano w punkcie wyjściowym oraz w czasie wykonywania CT. Continue reading „Możliwy podkliniczny zakrzepica ulotek w bioprotezy zastawek aortalnych cd”

Możliwy podkliniczny zakrzepica ulotek w bioprotezy zastawek aortalnych

U pacjentów, u których wystąpił udar po przezcewnikowej wymianie zastawki aortalnej (TAVR) podczas trwającego badania klinicznego, stwierdzono zmniejszenie ruchu płatków zastawki aortalnej. To stwierdzenie wzbudziło obawy dotyczące możliwej subklinicznej zakrzepicy w liściach i zachęciło do dalszych badań. Metody
Przeanalizowaliśmy dane uzyskane od 55 pacjentów w badaniu klinicznym TAVR oraz z dwóch jednoośrodkowych rejestrów obejmujących 132 pacjentów poddanych TAVR lub implantacji bioprotezy zastawki aortalnej chirurgicznej. Uzyskano czterowymiarowe tomograficzne skany tomografii komputerowej wraz z danymi dotyczącymi antykoagulacji i wyników klinicznych (w tym udarów i przejściowych ataków niedokrwiennych [TIA]).
Wyniki
Zmniejszony ruch ulotki odnotowano na CT w 22 z 55 pacjentów (40%) w badaniu klinicznym i 17 z 132 pacjentów (13%) w dwóch rejestrach. Zmniejszone ruchy ulotek wykryto u pacjentów z wieloma rodzajami bioprotez, w tym przez cewnik i chirurgiczne bioprotezy. Leczenie przeciwzakrzepowe z użyciem warfaryny w porównaniu z podwójną terapią przeciwpłytkową wiązało się z mniejszą częstością występowania zmniejszonego ruchu płatków (odpowiednio 0% i 55%, P = 0,01 w badaniu klinicznym oraz 0% i 29%, odpowiednio, P = 0,04 w połączonych rejestrach). Continue reading „Możliwy podkliniczny zakrzepica ulotek w bioprotezy zastawek aortalnych”