WPLYW STEZENIA JONÓW WODOROWYCH

WPŁYW STĘŻENIA JONÓW WODOROWYCH NA -STAN KOLOIDÓW KOMÓRKI Duży wpływ na stan koloidów, a co za tym idzie na stan życiowy i czynnościowy komórki, wywiera stężenie jonów wodorowych w środowisku komórkowym, oznaczane symbolem pH. Do badania tkanek w roztworach o różnym stężeniu jonów wodorowych służą tzw. hodowle tkankowe. W badaniach takich okazało się, komórki nie tracą swoich właściwości rozrostu w szerokich granicach zmian pH środowiska. Oddziaływanie więc kwaśne i oddziaływanie zasadowe nie wywołuj ą w protoplazmie zmian nieodwracalnych, naturalnie, jeżeli działanie tych środowisk będzie krótkotrwałe; Jeżeli bowiem zmienimy środowisko. Continue reading „WPLYW STEZENIA JONÓW WODOROWYCH”

Osocze krwi

Jeżeli umieścić leukocyty w roztworze fizjologicznym, to tracą one swoje właściwości ruchowe i zdolność pochłaniania (fagocytozy). Jeżeli jednak dodać do roztworu fizjologicznego jakikolwiek bądź koloid, który by obniżał napięcie powierzchniowe leukocytów, to leukocyty z powrotem odzyskują zdolność ruchową. Osocze krwi, jako roztwór zawierający koloidy, sprzyja samoistnym ruchom leukocytów przez obniżenie ich napięcia powierzchniowego. Ma to duże znaczenie praktyczne przy wchłanianiu obcych elementów, które wtargnęły do krwi. Wszelkie płyny ustrojowe, zawierające większe ilości białka, które obniża napięcie powierzchniowe, sprzyjają powstawaniu pełzakowatych ruchów krwinek białych. Continue reading „Osocze krwi”

DYSPERSJA KOLOIDÓW PROTOPLAZMY

Ciśnienie osmotyczne Zmiany dyspersji wywołują zmiany napięcia powierzchniowego, a powstawanie z tych zmian nowych cząsteczek i jonów pociąga za sobą zwiększenie się ciśnienia osmotycznego. DYSPERSJA KOLOIDÓW PROTOPLAZMY Jak wiadomo, przy każdym rozbiciu cząsteczek na dwie mniejszej, ciśnienie osmotyczne wzrasta w dwójnasób. Ciśnienie osmotyczne, zależy nie od wielkości cząsteczki, a wyłącznie od liczby cząsteczek w roztworze. -Drobina -białka przy rozbijaniu przez wewnątrzkomórkowe enzymy może wytworzyć 2,50 rozpuszczalnych cząsteczek, czyli może wystąpić wzrost ciśnienia osmotycznego o 250 razy; nie licząc nawet rozbicia cząsteczki na jony. Dynamika jednak życiowa komórki wyrównuje ciśnienie osmotyczne, dla tego wzrost ciśnienia osmotycznego w komórce trwa dość krótko. Continue reading „DYSPERSJA KOLOIDÓW PROTOPLAZMY”

Zalamek T nalezy równiez do zespolu komorowego

Załamek Q odpowiada pobudzeniu wewnętrznej powierzchni komór, prawych mięśni brodawkowych, przegrody międzykomorowej koniuszka prawej i lewej komory i w końcu podstawy komory prawej. Załamek R i 5 zależy od pobudzenia powierzchni prawej i lewej komory i podstawy komory lewej. Od środka ramienia zstępującego załamka R właściwie całe serce jest już pobudzone, jednak proces pobudzenia wzmaga się aż do powstania załamka 5, w którym to punkcie pobudzenie dochodzi do najwyższych granic. Załamki, więc QR5 stanowią wynik sumy algebraicznej potencjałów sił elektrobodźczych powstających w różnych miejscach serca podczas jego pobudzenia. Załamki te są związane z nierównoczesną depolaryzacją włókien mięśnia sercowego. Continue reading „Zalamek T nalezy równiez do zespolu komorowego”

W dlawicy piersiowej ból moze byc odczuwany w róznych miejscach

W dławicy piersiowej ból może być odczuwany w różnych miejscach, a mianowicie nad sercem, w ramieniu, w dłoniach i palcach, w klatce piersiowej, nawet, jako opasujący, w plecach, dziąsłach, w gardle, jak również w całej lewej połowie ciała lub rzadziej w prawej. W związku z tym mogą powstawać przeczulice w różnych odcinkach skóry lub mięśni. Widać z tego, że ból w dławicy piersiowej może się rozprzestrzeniać, to znaczy, że nie jest on miejscowy, lecz przeniesiony. Dowodzi tego fakt, że ból i wrażliwość na ucisk określonych miejsc istnieje na znacznie większej powierzchni, niż by to odpowiadało powierzchni serca dotykającej klatki piersiowej. Poza tym, jeżeli ból istniałby wyłącznie w sercu, to skurcz i rozkurcz serca zmieniałyby natężenie bólu, co, jak wiemy, nie występuje. Continue reading „W dlawicy piersiowej ból moze byc odczuwany w róznych miejscach”

ZABURZENIA CZYNNOSCI NACZYN POJECIA OGÓLNE

ZABURZENIA CZYNNOŚCI NACZYŃ POJĘCIA OGÓLNE Rolą krążenia krwi jest dostarczenie z krwią odpowiedniej ilości tlenu składników odżywczych do wszystkich tkanek i narządów oraz usuwanie z nich wytworów powstających z komórkowej przemiany materii, które mogą być szkodliwe dla ustroju. Dzięki prawidłowemu ukrwieniu tkanek odbywa się w nich prawidłowa wymiana materii między krwią a tkankami i tkanki mogą spełniać normalnie właściwe im czynności. Ilość krwi potrzebna narządom i tkankom zależy od natężenia ich czynności. Im większa czynność narządu, tym większy musi być przepływ krwi przez ten narząd, natomiast mniejsze nasilenie jego czynności nie wymaga zwiększonego przepływu krwi i przepływ ten jest sprowadzony do niezbędnego minimum. Dowodem tego, jak wielkie znaczenie ma dla ustroju dostosowanie przepływu krwi przez narządy do każdorazowego zapotrzebowania, jest różnorodność i precyzyjność mechanizmów regulujących jej przepływ. Continue reading „ZABURZENIA CZYNNOSCI NACZYN POJECIA OGÓLNE”

AcetyIocholina w przeciwienstwie do histaminy dziala nie tylko na naczynia wlosowate

Oprócz czynników czysto humoralnych wspomnianych poprzednio działają jeszcze czynniki nerwowo-chemiczne, których przedstawicielami są acetylocholina i sympatyna. AcetyIocholina w przeciwieństwie do histaminy działa nie tylko na naczynia włosowate, ale i na tętnice większe powodując ich rozszerzenie i spadek ciśnienia krwi w całym ustroju. Acetylocholina wyzwala się w tkankach, jako skutek drażnienia nerwów cholinergicznych. Spadek ciśnienia krwi wywołany acetylecholiną nie jest wyłącznie naczyniowy, gdyż musimy wziąć pod uwagę jeszcze mechanizm sercowy. Acetylocholina, bowiem zwalnia czynność serca. Continue reading „AcetyIocholina w przeciwienstwie do histaminy dziala nie tylko na naczynia wlosowate”

ZABURZENIA KRAZENIA MIEJSCOWEGO

ZABURZENIA KRĄŻENIA MIEJSCOWEGO Zaburzenia w krążeniu naczyniowym mogą przejawić się albo miejscowo, albo ogólnie. W zaburzeniach krążenia miejscowego powstają zmiany światła naczyniowego w określonym odcinku ciała, narządzie lub tkance. Rozszerzenie światła naczyniowego powoduje większy dopływ krwi do tkanek, zwężenie zaś niedostateczny dopływ lub nawet odcięcie dopływu krwi do tkanki. Zwiększenie dopływu krwi do tkanki lub narządu w związku z rozszerzeniem naczyń nazywamy przekrwieniem hyperaemia, niedostateczny zaś dopływ krwi w związku ze zwężeniem naczyń niedokrwieniem ischaemia. Zaburzenia, więc w krążeniu miejscowym sprowadzają się do takich procesów patologicznych, w których występuje zmiana w zaopatrywaniu tkanki w krew albo w kierunku zwiększenia albo zmniejszenia. Continue reading „ZABURZENIA KRAZENIA MIEJSCOWEGO”

W przekrwieniu czynnym ulegaja rozszerzeniu nie tylko tetniczki i naczynia wlosowate

Taką sprawę widzimy podczas pracy narządów i tkanek i jest to przekrwienie fizjologiczne. W sprawach patologicznych wszystkie naczynia włosowate mogą być otwarte a jeżeli proces dotyczy skóry, to otwierają się również zespolenia tętniczo-żylne. Naczynia włosowate przepełnione krwią nadaj ą odcinkowi przekrwionemu barwę żywo czerwoną dzięki tętniczemu charakterowi krwi. W odcinku przekrwionym rozszerzają się również większe tętniczki i dlatego odcinek przekrwiony tętni. W przekrwieniu czynnym ulegają rozszerzeniu nie tylko tętniczki i naczynia włosowate, lecz także i żyły, które wtedy odprowadzają większą ilość krwi z ogniska przekrwionego niż by to odpowiadało stanom prawidłowym. Continue reading „W przekrwieniu czynnym ulegaja rozszerzeniu nie tylko tetniczki i naczynia wlosowate”

W odcinku przekrwionym zwieksza sie równiez napiecie tkanek

W odcinku przekrwionym zwiększa się również napięcie tkanek w związku z przepełnieniem krwią naczyń wzmożonym tworzeniem się chłonki z powodu zwiększonego ciśnienia krwi w naczyniach włosowatych. Zwiększone tworzenie się chłonki nie wywołuje powstawania obrzęku, gdyż odpływ jej odbywa się sprawnie. Przyczyny, które wywołują przekrwienie, wpływają na naczynia w ten sposób, że wywołują rozszerzenie naczyń albo przez bezpośrednie porażające działanie na ściankę naczyniową, albo przez pośrednie działanie na nerwy naczyniowe. Działanie czynników wpływających na nerwy naczyniowe sprowadza się albo do porażenia nerwów zwężających, albo do podrażnienia nerwów rozszerzających naczynia. W związku więc z różną patogenezą przekrwienie dzielimy na przekrwienie: 1. Continue reading „W odcinku przekrwionym zwieksza sie równiez napiecie tkanek”