Nordenfelt

Nordenfelt badając u ludzi wpływ adrenaliny na, krzywą elektrokardiograficzną stwierdził, że odcinek S-T podwyższa się po podaniu adrenaliny i wygląda tak jak w świeżych zawałach mięśnia sercowego. Dziś stoimy na stanowisku, że pod wpływem przewagi w działaniu nerwów współczulnych załamek T obniża się, odwraca się na ujemny lub staje się dwufazowym, przy czym dwufazowość może być rozmaita, to znaczy ujemno-dodatnia lub dodatnio-ujemna w zależności od przewagi w działaniu nerwu prawego lub lewego. Zaznaczyć należy, że załamek P zwiększa się po podrażnieniu nerwu współczulnego. Różne, więc zmiany zachodzące w układzie wegetatywnym z działania bodźców wewnętrznych lub zewnętrznych, zwłaszcza czynnik pracy fizycznej lub emocji mogą wywołać różne obrazy patologiczne krzywych elektrokardiograficznych bez istnienia choroby serca. Badania ludzi zdrowych, np. Continue reading „Nordenfelt”

Stany, które daja obrazy krzywych elektrokardiograficznych

Stany, które dają obrazy krzywych elektrokardiograficznych o, charakterze przewagi w działaniu nerwów współczulnych serca, są przede wszystkim natury czynnościowej, daleko zaś posunięte zmiany anatomiczne serca, a zwłaszcza naczyń wieńcowych, przeważnie nie dają obrazów elektrokardiograficznych związanych z hipersympatykotonią. Wiemy, bowiem, że tam, gdzie już w naczyniach wieńcowych serca odkłada się wapń i tracą one zdolność do czynnego skurczu i rozkurczu, tam wynik hipersympatykotonii nie występuje i u chorych na daleko posuniętą miażdżycę nawet w okresie bólu dławicowego serca krzywa elektrokardiograficzna może być całkowicie prawidłowa. Przekonałem się o tym świeżo na przypadku 30 letniej osoby z daleko posuniętą miażdżycą, naczyń wieńcowych serca. Przez cały czas napadów bólowych elektrokardiogramy zmian nie wykazywały, osoba zaś ta w jednym z ataków bólowych zmarła, W tym przypadku hipersympatykotonia serca nie mogła się przejawić w związku ze zmianami miażdżycowymi naczyń wieńcowych, w których odkładający się wapń stopniowo zamykał światło naczyń wieńcowych niezdolnych do kurczenia się ani do rozszerzania się. Obraz hipersympatykotonii serca w obrazie elektrokardiograficznym jest, więc sprawdzianem przystosowania się serca i gotowości jego do obrony przed zwężeniem naczyń wieńcowych pochodzenia nerwowego, a także dążności do zapewnienia sercu lepszego ukrwienia i nie świadczy o jego chorobie. Continue reading „Stany, które daja obrazy krzywych elektrokardiograficznych”

Najczesciej podraznienie dotyczy odcinków rdzenia od C WII do Th IV

Najczęściej podrażnienie dotyczy odcinków rdzenia od C WII do Th IV, chociaż często odruchy promieniują i na inne odcinki rdzenia. Podrażnieniem różnych odcinków rdzeniowych można wytłumaczyć, dlaczego ból sercowy może w tym samym czasie zajmować górną i dolną lewą połowę klatki piersiowej i wewnętrzną stronę ramienia, w niektórych zaś przypadkach wywoływać dużą przeczulicę sutka. W powstawaniu bólów sercowych może też brać udział odruch osiowy. Bóle w różnych przypadkach dławicy piersiowej, a także w innych schorzeniach serca, mogą być różnego charakteru, jak np. mrowienie, szczypania, uczucie pieczenia lub zimna, rozpierania, kłucia, ściskania itd. Continue reading „Najczesciej podraznienie dotyczy odcinków rdzenia od C WII do Th IV”

Dzialanie na osrodki naczyniowe

Działanie na ośrodki naczyniowe prowadzi do zmian światła naczyniowego, co reguluje dopływ krwi do narządów. Zmiana napięcia ośrodków naczyniowych może być wywołana bądź z kory mózgowej, jako tzw. wpływ psychiczny, bądź, co ma znaczenie większe, z obwodu na drodze odruchowej przez tzw. układ presoreceptorów. Punkt uchwytu dla układu presoreceptorów znajduje się w samych naczyniach, a mianowicie w łuku tętnicy głównej i w zatoce szyjnej. Continue reading „Dzialanie na osrodki naczyniowe”

AcetyIocholina w przeciwienstwie do histaminy dziala nie tylko na naczynia wlosowate

Oprócz czynników czysto humoralnych wspomnianych poprzednio działają jeszcze czynniki nerwowo-chemiczne, których przedstawicielami są acetylocholina i sympatyna. AcetyIocholina w przeciwieństwie do histaminy działa nie tylko na naczynia włosowate, ale i na tętnice większe powodując ich rozszerzenie i spadek ciśnienia krwi w całym ustroju. Acetylocholina wyzwala się w tkankach, jako skutek drażnienia nerwów cholinergicznych. Spadek ciśnienia krwi wywołany acetylecholiną nie jest wyłącznie naczyniowy, gdyż musimy wziąć pod uwagę jeszcze mechanizm sercowy. Acetylocholina, bowiem zwalnia czynność serca. Continue reading „AcetyIocholina w przeciwienstwie do histaminy dziala nie tylko na naczynia wlosowate”

W odcinku przekrwionym zwieksza sie równiez napiecie tkanek

W odcinku przekrwionym zwiększa się również napięcie tkanek w związku z przepełnieniem krwią naczyń wzmożonym tworzeniem się chłonki z powodu zwiększonego ciśnienia krwi w naczyniach włosowatych. Zwiększone tworzenie się chłonki nie wywołuje powstawania obrzęku, gdyż odpływ jej odbywa się sprawnie. Przyczyny, które wywołują przekrwienie, wpływają na naczynia w ten sposób, że wywołują rozszerzenie naczyń albo przez bezpośrednie porażające działanie na ściankę naczyniową, albo przez pośrednie działanie na nerwy naczyniowe. Działanie czynników wpływających na nerwy naczyniowe sprowadza się albo do porażenia nerwów zwężających, albo do podrażnienia nerwów rozszerzających naczynia. W związku więc z różną patogenezą przekrwienie dzielimy na przekrwienie: 1. Continue reading „W odcinku przekrwionym zwieksza sie równiez napiecie tkanek”

Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 9

Panele B i C to wykresy Kaplana-Meiera w proporcji uczestników w sześciu grupach, którzy mieli co najmniej jedną liczbę CD4 + 900 lub więcej komórek na milimetr sześcienny (panel B) lub 800 lub więcej komórek na milimetr sześcienny (panel C), podczas gdy otrzymywali ART. W panelu B stosunek szybkości do spełnienia kryterium 900 komórek na milimetr sześcienny (pierwszorzędowy punkt końcowy) wynosił 0,55 (95% CI, 0,32 do 0,96) w porównaniu grupy 2 z grupą (grupa odniesienia) i 0,31 (95% CI, 0,14 do 0,69) w porównaniu grupy 3 z grupą 1. Wśród uczestników, którzy nie otrzymywali ART, przedziały czasowe od 0 do 4 miesięcy, od 4 miesięcy do 12 miesięcy i ponad 12 miesięcy po oszacowanej dacie zakażenia odpowiadają odpowiednio czasom, w których liczba komórek CD4 wzrastała samorzutnie, spadając z poziomów szczytowych i spadając poniżej poziomu na wejściu do badania (rysunek 2A i rysunek 3A). Aby określić znaczenie tych punktów czasowych dla odzyskania odporności, obliczyliśmy szanse i wskaźniki odzyskiwania komórek T CD4 + w sześciu grupach pacjentów zgodnie z oknem czasowym, w którym rozpoczęto ART i według tego, czy uczestnicy mieli wyższą liczbę CD4 + przed ART (grupy 1, 2 i 3) lub niższa liczba CD4 + przed ART (grupy 4, 5 i 6) (Figura 3A). Continue reading „Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 9”

Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 3

Algorytm ten został zindeksowany do algorytmu etapowego pierwotnej infekcji HIV-1 opisanej przez Fiebiga i wsp. [10]. Około 98% uczestników było zakażonych podtypem HIV-1. Uczestnicy zostali podzieleni na dwa częściowo zachodzące zestawy badań zgodnie z kryteriami włączenia pokazano na rysunku 1. Continue reading „Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 3”

Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 6

Biorąc pod uwagę zbieżność tych dwóch wartości, 4-miesięczny okres od szacowanej daty zakażenia do szczytowej liczby CD4 + został wyznaczony jako okno czasu przywracania. Mediana liczby komórek CD4 + we wprowadzeniu do badania i mediana liczby pików wyniosły odpowiednio 495 komórek na milimetr sześcienny (odstęp międzykwartylowy od 383 do 622) i 763 komórek na milimetr sześcienny (odległość międzykwartylowa, od 573 do 987) (tabela 1). Po osiągnięciu wartości szczytowej liczba komórek CD4 + stopniowo spadała, powracając do poziomów zbliżonych do obserwowanych we wprowadzeniu do badania w ciągu około 12 do 14 miesięcy (Tabela i Figura 2A). Równolegle z tymi zmianami w liczbie CD4 +, miano wirusa spadło gwałtownie, osiągając najniższy poziom w ciągu 4 miesięcy i nie zmieniło się znacząco później (ryc. Continue reading „Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 6”

Liksysenatyd u pacjentów z cukrzycą typu 2 i ostrym zespołem wieńcowym czesc 4

Szacowaliśmy, że 6000 pacjentów będzie musiało zostać zarejestrowanych, abyśmy mogli zaobserwować 844 pierwotnych zdarzeń w punkcie końcowym, które zapewniłyby badanie z 96% mocą, aby wykazać nie gorszą sytuację, przy założeniu prawdziwego współczynnika ryzyka równego 1,0, a przy 90% mocy wykazującej wyższość. , zakładając prawdziwy współczynnik ryzyka równy 0,80. Bardziej szczegółowe informacje dotyczące założeń dotyczących wielkości próby zostały już opublikowane.26 Przeprowadzono analizy wrażliwości, w których wykluczono zdarzenia, które wystąpiły ponad 30 dni po odstawieniu liksisenatydu lub placebo; dodatkowo przeprowadzono analizę proporcjonalnych zagrożeń Coxa Coxa z modelem, który został skorygowany o nominalnie znaczące nierównowagi linii podstawowej. Pomiary po-linii były analizowane przy użyciu nieokreślonych powtórzonych pomiarów, modeli regresji liniowej efektów mieszanych z specyficznymi dla pacjenta warunkami losowych punktów przecięcia oraz niezależnej rezydualnej struktury kowariancji wewnątrz pacjenta. Grupa badawcza i wizyta zostały uwzględnione w modelu jako czynniki, a wartość podstawowa została uwzględniona jako współzmienna. Inne porównania zostały przeprowadzone przy użyciu testów t-Studenta, testów sumy rang Wilcoxona i testów chi-kwadrat i nie zostały wcześniej sprecyzowane ani skorygowane pod kątem wielokrotności. Statystyki podsumowujące obejmują wszystkie dostępne dane po linii, podczas gdy dane nie uwzględniają danych po 40 miesiącach obserwacji (<10% pacjentów miało dłuższą obserwację). Continue reading „Liksysenatyd u pacjentów z cukrzycą typu 2 i ostrym zespołem wieńcowym czesc 4”