Obrona przed zakwaszeniem srodowiska

Obrona przed zakwaszeniem środowiska polega na tym, że podczas zakwaszania występuje rozszerzenie naczyń krwionośnych w miejscu zakwaszenia, czyli tzw. przekrwienie, dzięki czemu powstaje wzmożony dopływ krwi, wypłukujący kwaśne wytwory przemiany materii. Prócz tego zwiększone stężenie jonów wodorowych wywołuje zwiększoną dysocjację oksyhemoglobiny, uwolniony zaś tlen sprzyja spalaniu kwasów, W ten sposób przychodzi do uregulowania pH środowiska i komórka z. powrotem znajduje się w optymalnym dla siebie środowisku. Niestety, dzisiaj jeszcze nie wiemy, jakie jest właściwe oddziaływanie protoplazmy żywej komórki. Continue reading „Obrona przed zakwaszeniem srodowiska”

Wytrzymalosc komórki na zmiany pH srodowiska

Wytrzymałość komórki na zmiany pH środowiska jest zjawiskiem bardzo korzystnym. Wiemy, że krew posiada pK = 7,3, . . płyny międzytkankowe natomiast pH ; ,; ; = 7,09 – 7,29, czyli wykazują przesunięcie w kierunku bardziej obojętnym niż krew. Krew nie zmienia swego odczynu dzięki czynnikom regulującym stężenie jonów wodorowych, natomiast, znajdujące się w różnych warunkach czynnościowych, narażone są na zmiany pH nawet ,w dość. Continue reading „Wytrzymalosc komórki na zmiany pH srodowiska”

Wyraznym zmianom ulega w chorobach serca równiez czesc koncowa zespolu komorowego

Wyraźnym zmianom ulega w chorobach serca również część końcowa zespołu komorowego, mianowicie załamek T. Załamek ten ulega zmniejszeniu lub zwiększeniu, rozdwojeniu, a także może przejść z dodatniego w dwufazowy, to jest dodatnio ujemny lub ujemno-dodatni. Prócz tego załamek T może stać się ujemny, mniej lub bardziej głęboki, a także może zniknąć zupełnie. Załamek T ma w klinice chorób serca szczególne znaczenie, a zmiany jego kształtu i wysokości, jeżeli są trwałe, świadczą o uszkodzeniu mięśnia sercowego. Nie zawsze jednak zmiana załamków, zwłaszcza załamka T, świadczy o uszkodzeniu mięśnia sercowego, istnieją, bowiem rozmaite czynniki pozasercowe, które zmieniają kształt i kierunek załamków, zwłaszcza załamka T. Continue reading „Wyraznym zmianom ulega w chorobach serca równiez czesc koncowa zespolu komorowego”

Skurcz naczyn wiencowych serca

Skurcz naczyń wieńcowych serca dochodzi do skutku przez działanie włókien cholinergicznych podrażnionych przez proces patologiczny toczący się w naczyniach albo na drodze odruchu korowo-trzewnego w związku z nadmierną pobudliwością naczyń wieńcowych, która powstaje dzięki początkowym procesom patologicznym. Wytwarza się wtedy hiperwagotonia serca, gdyż wpływy z kory mózgowej pobudzają ośrodki nerwu błędnego, który kurczy naczynia wieńcowe. W odpowiedzi na hiperwagotonię serca natychmiast zwiększa się napięcie nerwów adrenergicznych, które rozszerzają naczynia wieńcowe serca doprowadzając wtedy do niego więcej krwi. W związku z istnieniem bodźca skurczowego dla naczyń wieńcowych powstaje trwała hipersympatykotonia w sercu, która utrzymuje naczynia w stanie rozszerzenia i zabezpiecza dostateczny i optymalny przepływ krwi przez mięsień sercowy zmieniając korzystnie jego przemianę materii. Ta hipersympatykotonia serca daje obraz elektrokardiograficzny, który uważa się w klinice za wyraz zaburzenia krążenia wieńcowego i niedotlenienie mięśnia sercowego. Continue reading „Skurcz naczyn wiencowych serca”

W dlawicy piersiowej ból moze byc odczuwany w róznych miejscach

W dławicy piersiowej ból może być odczuwany w różnych miejscach, a mianowicie nad sercem, w ramieniu, w dłoniach i palcach, w klatce piersiowej, nawet, jako opasujący, w plecach, dziąsłach, w gardle, jak również w całej lewej połowie ciała lub rzadziej w prawej. W związku z tym mogą powstawać przeczulice w różnych odcinkach skóry lub mięśni. Widać z tego, że ból w dławicy piersiowej może się rozprzestrzeniać, to znaczy, że nie jest on miejscowy, lecz przeniesiony. Dowodzi tego fakt, że ból i wrażliwość na ucisk określonych miejsc istnieje na znacznie większej powierzchni, niż by to odpowiadało powierzchni serca dotykającej klatki piersiowej. Poza tym, jeżeli ból istniałby wyłącznie w sercu, to skurcz i rozkurcz serca zmieniałyby natężenie bólu, co, jak wiemy, nie występuje. Continue reading „W dlawicy piersiowej ból moze byc odczuwany w róznych miejscach”

Nagromadzenie wytworów przemiany materii

Nagromadzenie wytworów przemiany materii powstaje, dlatego, że nie mogą one być usunięte wskutek niemożliwości rozszerzenia naczyń wieńcowych zmienionych procesem miażdżycowym. Rozszerzenie naczyń, jak wiemy, jest konieczne dla usprawnienia krążenia krwi w narządzie pracującym i zaopatrzenia go w ciała odżywcze i tlen oraz odprowadzenie z niego szkodliwych wytworów przemiany materii. Nagromadzenie się wytworów przemiany materii powoduje powstawanie nienormalnych bodźców we włóknach czuciowych, które na drodze odruchu nie mogą rozszerzyć zmienionych naczyń wieńcowych. Dążność do rozszerzenia naczyń wieńcowych serca niedająca wyniku powoduje powstawanie bólu drodze odruchowej. Hipoteza Wyburn-Masona jest bardzo prawdopodobna. Continue reading „Nagromadzenie wytworów przemiany materii”

czynnosc serca i przewietrzanie pluc reguluja sie odruchowo

Z doświadczeń wynika, że w warunkach fizjologicznych napięcie naczyń, czynność serca i przewietrzanie płuc regulują się odruchowo z zakończeń nerwowych zatoki szyjnej, bodźcami zaś dla tych nerwów są wysokość ciśnienia krwi i odpowiedni jej skład chemiczny. Zwłaszcza stopień zawartości dwutlenku węgla we krwi odgrywa tutaj zasadniczą rolę. Ośrodek bowiem naczyniowy jest bardziej wrażliwy na zmiany zawartości dwutlenku węgla we krwi niż ośrodek oddechowy i oba, te ośrodki mają ścisłe połączenia nerwowe, co stwarza współzależność pomiędzy krążeniem i oddychaniem. Przecięcie obu nerwów tętnicy głównej i obu nerwów zatok szyjnych wywołuje wypadnięcie ich czynności depresyjnych. Zniesienie wtedy wpływu napięcia nerwu błędnego wywołuje wtórną przewagę w działaniu nerwu współczulnego. Continue reading „czynnosc serca i przewietrzanie pluc reguluja sie odruchowo”

Wiadomo ze miesien czynny nie reaguje na adrenaline zwezeniem

Wiadomo że mięsień czynny nie reaguje na adrenalinę zwężeniem, lecz rozszerzeniem naczyń w przeciwieństwie do mięśnia znajdującego się w stanie spoczynku. To zjawisko tłumaczyłoby, dlaczego w mięśniu sercowym, który jest narządem stale pracującym, naczynia wieńcowe ulegają rozszerzeniu pod wpływem adrenaliny, a nie zwężeniu. Rola więc adrenaliny w regulacji krążenia polegałaby na zwężeniu naczyń w narządach, które znajdują się w spoczynku, i przekazywaniu z nich krwi do rozszerzonych naczyń narządów pracujących. Dzięki ogólnie zwiększonemu ciśnieniu krwi, spowodowanemu zwężeniem ogólnego łożyska krwionośnego, krew będzie przepływała przez narządy pracujące szybciej i w zwiększonej ilości. Doświadczenia w związku z działaniem adrenaliny na naczynia włosowate, wykonane na kończynach pletysmografem, wykazują, że jeżeli wstrzyknąć bardzo małą dawkę adrenaliny, po której następuje obniżenie ciśnienia krwi, a nie podniesienie, to objętość kończyny zwiększa się i to nawet wtedy, gdy kończyna jest zupełnie odnerwiona. Continue reading „Wiadomo ze miesien czynny nie reaguje na adrenaline zwezeniem”

PRZEKRWIENIE

PRZEKRWIENIE Przekrwienie czynne Przekrwienie czynne hyperaemia activa powstaje wtedy, kiedy rozszerzają się drobne tętniczki i naczynia włosowate doprowadzające krew do tkanki w związku z rozszerzeniem tych naczyń zwiększa się szybkość przepływu krwi przez naczynia włosowate, w wyniku, czego tkanki nie mogą pobrać z niej całego tlenu i krew na całym odcinku przekrwienia zachowuje właściwości krwi tętniczej. Szybkość przepływu krwi przez odcinek przekrwiony zwiększa się nie tylko, dlatego, że rozszerzają się tętniczki i naczynia włosowate, lecz także z powodu otwierania się dodatkowych naczyń włosowatych, które w stanie prawidłowym i w spoczynku narządu są naprzemiennie zamknięte. Jak wiemy, nie wszystkie naczynia włosowate biorą udział w normalnym krążeniu krwi w tkankach. Część z nich, bowiem jest w stanie zamknięcia. Zamykanie i otwieranie się tylko pewnej liczby na czyń włosowatych, jako zjawisko naprzemienne warunkuje prawidłowe ukrwienie tkanki. Continue reading „PRZEKRWIENIE”

Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 10

Wśród uczestników rozpoczynających ART z niższą liczbą komórek CD4 + (<500 komórek na milimetr sześcienny), szybkość osiągania liczby 500 lub więcej komórek na milimetr sześcienny podczas otrzymywania ART była najszybsza w grupie 4, średnia w grupie 5 i najwolniejsza w grupie 6 (Rys. S4A w Dodatku Uzupełniającym). Odsetek uczestników spełniających kryteria co najmniej wtórnego odzyskiwania komórek T CD4 + był najwyższy w grupach i 2, średni w grupach 3 i 4, a najniższy w grupach 5 i 6 (ryc. S4B w dodatku uzupełniającym), wzór, który był zgodny z różnicami tempa odzyskiwania CD4 + w sześciu grupach pacjentów pokazanych na Fig. Continue reading „Zwiększone odzyskiwanie komórek T CD4 + przy wcześniejszej terapii przeciwretrowirusowej HIV-1 AD 10”