DYSPERSJA KOLOIDÓW PROTOPLAZMY

Ciśnienie osmotyczne Zmiany dyspersji wywołują zmiany napięcia powierzchniowego, a powstawanie z tych zmian nowych cząsteczek i jonów pociąga za sobą zwiększenie się ciśnienia osmotycznego. DYSPERSJA KOLOIDÓW PROTOPLAZMY Jak wiadomo, przy każdym rozbiciu cząsteczek na dwie mniejszej, ciśnienie osmotyczne wzrasta w dwójnasób. Ciśnienie osmotyczne, zależy nie od wielkości cząsteczki, a wyłącznie od liczby cząsteczek w roztworze. -Drobina -białka przy rozbijaniu przez wewnątrzkomórkowe enzymy może wytworzyć 2,50 rozpuszczalnych cząsteczek, czyli może wystąpić wzrost ciśnienia osmotycznego o 250 razy; nie licząc nawet rozbicia cząsteczki na jony. Dynamika jednak życiowa komórki wyrównuje ciśnienie osmotyczne, dla tego wzrost ciśnienia osmotycznego w komórce trwa dość krótko. Continue reading „DYSPERSJA KOLOIDÓW PROTOPLAZMY”

Zalamek T nalezy równiez do zespolu komorowego

Załamek Q odpowiada pobudzeniu wewnętrznej powierzchni komór, prawych mięśni brodawkowych, przegrody międzykomorowej koniuszka prawej i lewej komory i w końcu podstawy komory prawej. Załamek R i 5 zależy od pobudzenia powierzchni prawej i lewej komory i podstawy komory lewej. Od środka ramienia zstępującego załamka R właściwie całe serce jest już pobudzone, jednak proces pobudzenia wzmaga się aż do powstania załamka 5, w którym to punkcie pobudzenie dochodzi do najwyższych granic. Załamki, więc QR5 stanowią wynik sumy algebraicznej potencjałów sił elektrobodźczych powstających w różnych miejscach serca podczas jego pobudzenia. Załamki te są związane z nierównoczesną depolaryzacją włókien mięśnia sercowego. Continue reading „Zalamek T nalezy równiez do zespolu komorowego”

poczatkowa czesc zespolu komorowego

Zmiany załamka P nie są jednak stałe mimo znacznego czasem uszkodzenia mięśnia sercowego. Również początkowa część zespołu komorowego QRS w uszkodzeniu mięśnia sercowego wykazuje różne zmiany, np. w postaci zazębień, rozszczepień, zgrubień, zawęźleń, rozszerzeń itd. , co wskazuje, że proces pobudzenia mięśnia sercowego po uszkodzonych drogach przewodzących odbywa się trudniej i wolniej. Ta część zespołu komorowego może być nadmiernie wysoka lub niska. Continue reading „poczatkowa czesc zespolu komorowego”

Skurcz naczyn wiencowych serca

Skurcz naczyń wieńcowych serca dochodzi do skutku przez działanie włókien cholinergicznych podrażnionych przez proces patologiczny toczący się w naczyniach albo na drodze odruchu korowo-trzewnego w związku z nadmierną pobudliwością naczyń wieńcowych, która powstaje dzięki początkowym procesom patologicznym. Wytwarza się wtedy hiperwagotonia serca, gdyż wpływy z kory mózgowej pobudzają ośrodki nerwu błędnego, który kurczy naczynia wieńcowe. W odpowiedzi na hiperwagotonię serca natychmiast zwiększa się napięcie nerwów adrenergicznych, które rozszerzają naczynia wieńcowe serca doprowadzając wtedy do niego więcej krwi. W związku z istnieniem bodźca skurczowego dla naczyń wieńcowych powstaje trwała hipersympatykotonia w sercu, która utrzymuje naczynia w stanie rozszerzenia i zabezpiecza dostateczny i optymalny przepływ krwi przez mięsień sercowy zmieniając korzystnie jego przemianę materii. Ta hipersympatykotonia serca daje obraz elektrokardiograficzny, który uważa się w klinice za wyraz zaburzenia krążenia wieńcowego i niedotlenienie mięśnia sercowego. Continue reading „Skurcz naczyn wiencowych serca”

Przewaga w dzialaniu nerwów blednych

Przewaga w działaniu nerwów błędnych powoduje także wydłużanie się czasów przewodzenia P-Q i Q-T. W sprawie wpływu nerwu współczulnego na kształtowanie się krzywej elektrokardiograficznej, a zwłaszcza na załamek T, stwierdzono, że zadrażnienie nerwu współczulnego u psów zwiększa załamek T, który staje się dwufazowy, przy czym podczas drażnienia lewego nerwu współczulnego występuję najpierw faza dodatnia, a później ujemna. Drażnienie natomiast prawego nerwu współczulnego wywołuje również powstawanie dwufazowego załamka T, lecz najpierw przejawia się faza ujemna, a później dodatnia. Jeżeli wprowadzić adrenalinę do przedsionków można uzyskać dwufazowy załamek T z pierwszą fazą ujemną, drugą zaś dodatnią. Wprowadzenie adrenaliny dożylnie psom wywołuje powstawanie ujemnego załamka T z obniżeniem odcinka S-T. Continue reading „Przewaga w dzialaniu nerwów blednych”

Czulosc zakonczen nerwowych w zatoce szyjnej jest bardzo znaczna

Czułość zakończeń nerwowych w zatoce szyjnej jest bardzo znaczna. Wystarczą już wahania ciśnienia na 1-2 mm słupa rtęci powyżej lub poniżej ciśnienia normalnego, by wywołać odruchowo zmianę czynności serca i napięcia naczyń. Stwierdzono również prądy czynnościowe w nerwach zatoki szyjnej współcześnie z każdorazowym podniesieniem się ciśnienia krwi podczas skurczu serca. Największa czułość zatoki szyjnej na zmiany ciśnienia przypada na ciśnienie w granicach 85-110 mm- słupa rtęci. Powyżej 110 mm słupa rtęci wrażliwość nerwów w zatoce szyjnej spada, jeżeli zaś ciśnienie w zatoce szyjnej wzrośnie do 200 mm słupa rtęci, to nerwy zatoki szyjnej są już na takie ciśnienie niewrażliwe i ustają z niej odruchy regulacyjne. Continue reading „Czulosc zakonczen nerwowych w zatoce szyjnej jest bardzo znaczna”

Siedliskiem osmoreceptorów jest w zasadzie tetnica szyjna wewnetrzna

Siedliskiem osmoreceptorów jest w zasadzie tętnica szyjna wewnętrzna. Podrażnienie tych włókien przez zmianę ciśnienia osmotycznego krwi prowadzi do zmian w ilości moczu. Istnienie licznych receptorów wrażliwych na różnego rodzaju bodźce odpowiada zasadniczej idei Pawłowa swoistości i wybiórczości podniet dla różnych efektów fizjologicenych. Do czynników humoralnych działających na naczynia należą adrenalina i wazopresyna, jaka zwężające naczynia, oraz dwutlenek węgla, kwas mlekowy, kwas adenylowy, histamina i podwyższenie się stężenia jonów wodorowych, jako czynniki wewnątrzpochodne rozszerzające naczynia. Adrenalina powoduje zwężenie naczyń krwionośnych, a co za tym idzie wzrost ciśnienia krwi. Continue reading „Siedliskiem osmoreceptorów jest w zasadzie tetnica szyjna wewnetrzna”

Wiadomo ze miesien czynny nie reaguje na adrenaline zwezeniem

Wiadomo że mięsień czynny nie reaguje na adrenalinę zwężeniem, lecz rozszerzeniem naczyń w przeciwieństwie do mięśnia znajdującego się w stanie spoczynku. To zjawisko tłumaczyłoby, dlaczego w mięśniu sercowym, który jest narządem stale pracującym, naczynia wieńcowe ulegają rozszerzeniu pod wpływem adrenaliny, a nie zwężeniu. Rola więc adrenaliny w regulacji krążenia polegałaby na zwężeniu naczyń w narządach, które znajdują się w spoczynku, i przekazywaniu z nich krwi do rozszerzonych naczyń narządów pracujących. Dzięki ogólnie zwiększonemu ciśnieniu krwi, spowodowanemu zwężeniem ogólnego łożyska krwionośnego, krew będzie przepływała przez narządy pracujące szybciej i w zwiększonej ilości. Doświadczenia w związku z działaniem adrenaliny na naczynia włosowate, wykonane na kończynach pletysmografem, wykazują, że jeżeli wstrzyknąć bardzo małą dawkę adrenaliny, po której następuje obniżenie ciśnienia krwi, a nie podniesienie, to objętość kończyny zwiększa się i to nawet wtedy, gdy kończyna jest zupełnie odnerwiona. Continue reading „Wiadomo ze miesien czynny nie reaguje na adrenaline zwezeniem”

Histamina moze powstac z rozpadli malych ilosci bialka w tkankach podczas pracy narzadów

Według niektórych autorów zakwaszenie ma również prowadzić do wyzwalania się histaminy w tkankach, która z kolei wywiera na naczynia włosowate działanie rozszerzające. Histamina może powstać z rozpadli małych ilości białka w tkankach podczas pracy narządów, wchłaniająca się zaś w większych ilościach do krwi może wywoływać szereg zaburzeń o charakterze wstrząsowym. Histamina znajduje się w zmiennych ilościach we wszystkich narządach i ich wyciągach, przy czym największe jej ilości znajdują się w płucach i skórze. W warunkach fizjologicznych histamina jest luźno związana z protoplazmą komórek, pod wpływem zaś pewnych bodźców wyzwala się, powodując miejscowe rozszerzenie naczyń niezależnie od nerwowego mechanizmu regulacji krwiobiegu. Histamina wprowadzona do krwiobiegu wywołuje znaczny spadek ciśnienia krwi dzięki rozszerzeniu naczyń krwionośnych. Continue reading „Histamina moze powstac z rozpadli malych ilosci bialka w tkankach podczas pracy narzadów”